ფონდის კორესპონდენტს, რომელიც ათი წლის გიორგის სანახავად მივიდა, საშინელი სურათი დახვდა. ქართველი ბავშვი, მზის გულზე იჯდა ჟანგიან ეტლში, რომელიც თვალსა და ხელს შუა იშლება და პირდაპირ მის თვალწინ მოთამაშე ბავშვებს აცრემლებული უყურებდა. მათ შორის მანძილი, სულ რაღაც ერთ მეტრს შეადგენდა. დიახ, განწირულ ბავშვს სრულყოფილი ბედნიერებისგან მხოლოდ ერთი მეტრი აშორებდა…

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ათი წლის გიორგის არც სიარული, არც ლაპარაკი შეუძლია. მაგრამ, თანამდებობის პირთა ყველაზე საშინელი და მიუტევებელი დანაშაული ის არის, რომ ქართველ ბიჭუნას გამოკვლევა ერთხელაც არ ჩაუტარდა.

ასეთი გაუსაძლისი ტანჯვა რისთვის აქვს მისჯილი? ამაზე პასუხი ვინ უნდა აგოს?! ეჭვიც არ შეგეპაროთ, მეგობრებო, მას არავინ ჰყავს ჩვენ გარდა, ვინც დასახმარებლად ხელს გაუმართავს!

გიორგი გაჭირვებით, ხელებით ანიშნებს დედას, როდესაც რამის თქმა უნდა. მაგრამ სიტყვების ნაცვლად, მხოლოდ ცრემლებს ღვრის და საცოდავ ხმას გამოსცემს. რა საშინელებაა! ამ ყველაფრის მიზეზი კი, მშობიარობის დროს მიღებული თავის ტვინის დაზიანებებია, რაზეც არცერთმა ექიმმა უპასუხი არ აგო, მიუხედავად იმისა, რომ სწორედ მათ არაპროფესიონალურ ქმედებებს მოჰყვა ეს ტრაგედია.

ფაქტობრივად, პარალიზებულია ბიჭუნას სხეული. ათი წელი ტანჯვა, ათი წელი ტკივილი, ათი წელი შიში, ათი წელი უიმედობა…

სავსებით შესაძლებელია, რომ გამოკვლევები და შემდგომი ოპერაციები ბიჭს ნორმალურ ცხოვრებას დაუბრუნებენ, რომელიც ღმერთმა უბოძა! ჩვენ გვჯერა, რომ ასეც იქნება. ფონდის მეგობრები ხომ, გიორგის გასაჭირის პირისპირ მარტოს არ დატოვებენ.

გვჯერა, გამოკვლევების შემდეგ, გიორგის ჯანმრთელობის მდგომარეობის მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდება გახდება შესძლებელი. მაგრამ, კიდევ ერთი პრობლემა ის არის, რომ ბიჭის მშობლები უბრალოდ ღარიბები კი არა, ფაქტობრივად უსახლკაროდ არიან დარჩენილი: მათ არც სახლი აქვთ, არც ქონება გააჩნიათ… მადლობა ღმერთს, კეთილმა ნათესავმა ისინი დროებით შეიფარა.

ამჟამად, გიორგი სწორედ ისეთ ასაკშია, როდესაც თავის თანატოლებთან ერთად უნდა თამაშობდეს, მხიარულობდეს, დარბოდეს, მდინარეზე საბანაოდ დადიოდეს. მაგრამ სამწუხაროდ, ვერაგმა ბედმა გადაწყვიტა, დაბადების წამიდანვე ამ ბავშვისთვის ბავშვობა რომ წაერთმია. ამაზე დიდი უსამართლობა, ნუთუ, არსებობს რამე? როდესაც ტკივილით და სევდით სავსეა ბავშვის პატარა გული, ამაზე დიდი უსამართლობა, განა რა უნდა იყოს? როდესაც პატარა ბავშვის თვალებში უიმედობა და სასოწარკვეთა იკითხება, ამაზე დიდი ტრაგედია, ნუთუ, კიდევ არსებობს რამე? მიუხედავად ამისა, გიორგის გული სიკეთით არის სავსე. ეს მის თვალებში, მის მზერაში ჩანს.

ნათქვამია, „თვალები სულის სარკეა“. ჰოდა, გიორგის რომ ჩახედოთ თვალებში, მისი კეთილი სულის ანარეკლს დაინახავთ. ამავდროულად, ბავშვის თვალებში ვედრებას ამოიკითხავთ…. დიახ, ვედრებას იმისა, რომ ეს საშინელი ჟანგიანი ეტლი მოიშროს და მოედანზე თავისი თანატოლების ფეხბურთის თამაშს შეურთდეს.

გიორგის საბრალო დედა ჯერ სულ რაღაც 29 წლისაა. მარიკას ჯოჯოხეთი 19 წლის ასაკში დაიწყო. სწორედ მაშინ, როდესაც შვილის დაბადება უნდა ეზეიმა გახარებულს, მაგრამ… წარმოიდგინეთ, რამხელა ტკივილს განიცდიდა ახალაგზრდა დედა, როდესაც ხედავდა, სხვა დედები, ლამაზი ეტლით როგორ ასეირნებდნენ თავიანთ შვილებს. ის კი, ინვალიდის ეტლით ატარებდა თავის ბიჭუნას. ერთი წამით მაინც წარმოიდგინეთ ეს სცენა…. ასეთ მომენტში, დედა რას უნდა გრძნობდეს?

მარიკა (29 წლის): როდესაც ქუჩაში ვხედავ, დედები შვილებს ლამაზი ეტლით ან ველოსიპედით როგორ ასეირნებენ, ერთი მხრივ, იმ ბავშვებისა და დედების ბედნიერება მიხარია. მაგრამ მეორე მხრივ, ვუყურებ ჩემს შვილს, რომელიც ჟანგიან ეტლში ზის და იცით, რას ვგრძნობ? თითქოს, ხანჯალს მასობენ გულში.

როდესაც გიორგის სკვერში ვასეირნებ, ვცდილობ, ატრაქციონებისგან შორს წავიყვანო, გული რომ არ ეტკინოს. მაგრამ, ის ისეთი კეთილია… თავის თანატოლებს ატრაქციონზე რომ ხედავს, ხელებით მანიშნებს, მათთან რომ წავიყვანო. მერე კი… მერე, უბრალოდ გაჩუმებული უყურებს მოთამაშე ბავშვებს. ღმერთო, ამას სიკვდილი მირჩევნია… ვინ იცის, ამ დროს რა ხდება ბავშვის გულში, მაგრამ სიტყვებით გადმოცემაც კი არ შეუძლია…“

გიორგის რთული ბავშვობის შემდეგ, საბრალო დედას, იმის საშუალებაც აღარ ჰქონდა, კონსულტაციაზე რომ წაეყვანა. მკურნალობასა და ოპერაციაზე კი, საუბარიც ზედმეტია. მხოლოდ მასაჟის კურსები… მაგრამ ეს ხომ, არაფერს ნიშნავს. ბავშვს, რომელსაც ეტლში დამოუკიდებლად ჯდომაც კი არ შეუძლია, განა, მასაჟი უშველის რამეს?

გიორგის დედა სასოწარკვეთილია, იმედის ნაპერწკალიც კი არ აქვს. იცით, რატომ? იმიტომ, რომ ფაქტობრივად „ჰაერშია“ დარჩენილი. ახლავე აგიხსნით, ძვირფასო მკითხველო, ეს რასაც ნიშნავს. სამწუხაროდ, ხუფენიების ოჯახს საკუთარი საცხოვრებელიც კი არ აქვს. ისინი ზუგდიდში, დროებით თავს აფარებენ ნათესავების ოჯახს.

დიახ, საბრალო დედა-შვილს არ აქვს მუდმივი საცხოვრებელი მისამართი და კანონის თანახმად, სახელმწიფო ვერ ეხმარება, ბავშვისთვის მკურნალობის ან ოპერაციის დაფინანსება ვერ ხერხდება.

ამ დროს, გიორგის მდგომარეობა დღითიდღე რთულდება. საბრალო ბავშვის ფეხზე გავლის შანსები ყოველდღიურად მცირდება. დაგვაინებული მკურნალობა, დაგვიანებული ოპერაცია, შესაძლოა, უშედეგო აღმოჩნდეს. ამიტომ, ჩვენო ძვირფასო ქართველებო, ჩვენო თანამემამულეებო, გიორგის დასახმარებლად ისევ ჩვენ უნდა გავერთიანდეთ.

ობიექტურობისთვის, ისიც უნდა აღვნიშნოთ, რომ ოკუპირებული აფხაზეთი შეძლებისდაგვარად, დაეხმარა ამ ოჯახს. აფხაზები ხომ, ჩვენი მოძმეები არიან და ფონდში, ეჭვიც არ გვეპარება, რომ მათ, სნეული ბავშვისთვის რაც შეიძლებოდა, ყველაფერი გააკეთეს.

თუმცა, გიორგის ჯანმრთელობის მძიმე მდგომარეობიდან გამომდინარე, მას ძვირადღირებული გამოკვლევები ესაჭიროება სასწრაფოდ. ფონდში გვჯერა, რომ ჩვენს სტატიას არა მხოლოდ სამეგრელოში, კახეთში, აჭარასა და შიდა ქართლში, არამედ ჩვენი მოძმე აფხაზებიც წაიკითხავენ. ამიტომ, ყველას მოგმართავთ: გავერთიანდეთ ერთი დიდი კეთილი საქმისთვის – დავეხმაროთ საბრალო გიორგის, ლაღი ბავშვობა და ღირსეული მომავალი რომ ჰქონდეს.

არ აქვს მნიშვნელობა, „საზღვრის“ რომელ მხარეს იმყოფებით. ჩვენ არც პოლიტიკას, არც ბინძურ პროპაგანდას ვეხებით. ჩვენ, ფონდში დარწმუნებულები ვართ, რომ ადამიანებისთვის, სიკეთისთვის, სიყვარულისთვის არავითარი საზღვრები არ დაუწესებია უფალს. ამიტომ, მოგმართავთ ყველას, ყველა რეგიონში მცხოვრებ ადამიანებს, განურჩევლად რელიგიის, მრწამსისა თუ პოლიტიკური შეხედულებების: გავერთიანდეთ! გავერთიანდეთ სიკეთისთვის! გავერთიანდეთ სიყვარულისთვის! ჩვენი ბავშვის გადასარჩენად გავერთიანდეთ!

თუ გსურთ, მოინახულოთ და დახმარება პირადად გაუწიოთ ამ ოჯახს, მათი მისამართია: ზუგდიდი.

ყოველ ჯერზე, როდესაც ვინმეს დახმარება შეგიძლიათ, უბრალოდ დაეხმარეთ და გიხაროდეთ, რომ ღმერთმა დაგანახათ „სხვის“ გასაჭირი! თქვენი მეშვეობით რომ პასუხობს ვიღაცის ლოცვებს! ეს იმას ნიშნავს, რომ რჩეული ხართ! მუდამ დალოცვილი იყავით! ძალიან გთხოვთ, ხშირად გაიხსენოთ სხვის გასაჭირი და მოინახულოთ შეჭირვებულები. სწორედ ამ დროს, თქვენ იძენთ პიროვნულ მნიშვნელობას და დიდებას – ნამდვილი ქართველი ადამიანის, დიადი ქართველი ერის ღირსებას, რომელიც ღმერთმა ასეთად შექმნა!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

მეგობრებო, კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს: თუკი შეიტყობთ, რომ თქვენს ნაცნობს ან მეზობელს სჭირდება დახმარება, გთხოვთ, გულისხმიერება გამოიჩინოთ და მოგვწეროთ ამის შესახებ ელექტრონულ მისამართზე: [email protected]

თუკი, სხვა ადამიანების გასაჭირის შესახებ რაიმე იცით, აუცილებლად დარეკეთ ჩვენს ვებ–გვერდზე მითითებულ ტელეფონის ნომრებზე და შეჭირვებული ადამიანების თუნდაც, მისამართი ან ტელეფონის ნომერი დაგვიტოვეთ.

მეგობრებო, თუკი სხვა ადამიანების გასაჭირის შესახებ იცით, საშუალება მოგვეცით, გავიცნოთ ისინი და მათი ამბავი ჩვენს მეგობრებსაც ვუამბოთ! უფალს ხომ უნდა, საქართველოში ყველა ადამიანს რომ დაეხმაროს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ხუფენიების ოჯახი).

თანხის ჩარიცხვა შესაძლებელია ჩვენი ვებ–გვერდის მეშვეობით: „საქართველოს ბანკი“ (bogpay.ge), „TBC ბანკი“ (tbcpay.ge), „ლიბერთი ბანკი“ (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის ჩარიცხვა ასევე შესაძლებელია ტერმინალებიდან: ExpressPay, TBCpay. ჩვენს ფონდს იპოვით ქვეთავში “ქველმოქმედება“. ინფორმაციას ფონდის დამატებითი უფლება–მოვალეობების შესახებ შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე: https://goo.gl/GY2Gus

თქვენ შეგიძლიათ გადაარჩინოთ ვინმეს სიცოცხლე და დაუახლოვდეთ ღმერთს! გაგზავნეთ SMS ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს, ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

კორ.: ნინი