ნაგვის ბუნკერში ,,იქექება“  მოხუცი ბებო. და  რას  ეძებს იქ?  ოქროს?  ბრილიანტს?  – არა.  პურის  ლუკმას  ეძებს, რომ შიმშილისგან გული არ  წაუვიდეს. დღეს, მიუსაფარმა ძაღლმა მიასწრო  ბუნკერთან მისვლა, ამიტომ გულნარა  ბებო მშიერი დაიძინებს.  მაგრამ, ,,გამოსავალი“ კიდევ დარჩა. ღვთისმშობლის ტაძრის წინ დაჯდეს  გაწვდილი ხელით, მოწყალების მისაღებად.  გულნარა ბებო, უკვე მრავალი წელია, ქ. გორში, ღვთისმშობლის სახელობის  ტაძრის წინ ზის  წვიმაში, ქარში,ყინვასა და გაუსაძლის  სიცხეში და  ტაძარში შესულ ადამიანებს, მოწყალებას სთხოვს. დღის  ბოლოს  კი, კაპიკებს ითვლის პურის და  იაფფასიანი ძეხვის საყიდლად. მაგრამ, ახლა რასაც მოგიყვებით, ძარღვებში სისხლს გაგიყინავთ. საქართველო  ალბათ,  ის ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც  სოციალური მუშაკები ფიქრობენ, რომ  მოწყალების თხოვნით  მიღებული  კაპიკები, შემოსავლის  წყაროდ ითვლება.  საბრალო  მოხუცმა  ,,ჩერნოვეცკის ფონდის“  კორესპონდენტს თვალცრემლიანმა  უთხრა, რომ  სოციალურ  დახმარებას სწორედ  ამ მიზეზით არ აძლევენ.

ახლავე გადააზიარე ეს პოსტი, კეთილო ადამიანო! დაეხმარე საკუთარ მეგობრებსაც იპოვონ უფლისკენ მიმავალი გზა!

მსოფლიოს არცერთ  ლექსიკონში არ მოიძებნება შესაბამისი სიტყვები, რომელიც მოხუცის ტკივილს გადმოსცემს, რომელსაც ამ კადრში ხედავთ. ეს არ არის მხოლოდ ცრემლებით ტირილი. ეს არის სულის  კივილი…  უსასრულო ტკივილი…

ქალაქის  ყველაზე  ცენტრალურ  ნაწილში, დღისით, მზისით,  ნაგვის  ბუნკერში  ,,იქექება“  ავადმყოფი  ბებო.  და  რას ეძებს ნაგავში? ფუფუნების ნივთს?  -არა… შიმშილისგან გული რომ არ  წაუვიდეს, ,,ასეთ რამეს“ ეძებს. ანუ, პურის ნატეხს. უკეთეს შემთხვევაში კი, ხაჩაპურის ნარჩენს, რომელიც  რომელიღაც გამვლელმა ნაგავში გადააგდო. 

პურის  ძებნაში, მოხუცმა,  დახეული ფარდა იპოვა და   გაუხარდა… ხმელ ხის სკამზე მაინც დააფენს, რომელზეც  საათობით  ზის  ტაძრის წინ,  ხელგაშვერილი… კაპიკების  მისაღებად.

მოწყალების მისაღებად გაწვდილი დამჭკნარი ხელი… შელახული თავმყვარეობა…. და უსასრულო უიმედობა….  

გულნარა ბებია: „ იმდენად დავკარგე საკუთარი თავის პატივისცემა, რომ ზოგჯერ ჩუმად მივიპარები უცხო ადამიანების ქელეხზე და სუფრებიდან ნარჩენებს ვაგროვებ. დამლაგებლები მეჩხუბებიან. რომ არ მიჭირდეს, ნუთუ სხვისას ავიღებდი სუფრიდან?“

ამ ტაძარში ბევრი ქრისტიანი შედის, მაგრამ  ქრისტეს  გზით ცოტა ვინმე თუ  დადის…

გულნარა ბებო დიდხანს იკავებდა ცრემლებს, მაგრამ ბოლოს ,,ცრემლების ზღვა“ ვეღარ დაიტია თვალებმა

გულნარა ბებია: ,,მეტს ვეღარ ვუძლებ, შვილო. ზოგჯერ, თავის  მოკვლაზეც კი მიფიქრია, მაგრამ მერე კი მრცხვენოდა საკუთარი ფიქრების. უფალი რას  იფიქრებს?  ამდენი წელია, ტაძრის წინ ვდგავარ და მაინც შემაცდინა სატანამ? ამით, ხომ უფალს  ვატკენ გულს.“

ერთ კადრში –ორი სხვადასხვა  სამყარო

ძვირადღირებულ  მანქანაში –  გულნარა ბებოს ასაკის ქალაბტონი. შესაძლოა, მრავალი წლის წინ, ისინი სკოლის ერთ მერხზე ისხდნენ. ახლა კი…. ძალიან მიმძიმს  ფრაზის დასრულება…

ახალგაზრდა და დამჭკნარი ხელი, ერთმანეთს შეეხო…   ახალგაზრდა  ხელზე – ოქროს ბეჭედია, ძვირფასი თვლებით.  გულნარა ბებოს კი, ფერგადასული ბეჭედი უკეთია, რომელიც  ახალაგზრდობაში მეუღლემ მიუტანა, როცა ხელი  სთხოვა.  უცნობმა გოგონამ, ხურდა ფული  გაუწოდა ბებოს. გულნარამ მთელი გულით დალოცა ის…

მოწყალებით მიღებული ხურდები გადაითვალა და ბებო საცხობისკენ გაეშურა.

ხორცის ღვეზელი 5 ლარი ღირს, მას კი მხოლოდ 4 ლარი ქვს. ამიტომ, დღესაც უარი უნდა თქვას ხორციან ღვეზელზე.

ცხელმა ხაჩაპურმა შიმშილისგან გულისწასვლას გადაარჩინა ბებო. მაგრამ, ის ხვალ საღამომდე  ვეღარაფერს შეჭამს…   

ბებომ მთხოვა, რომ სკვერში გავყოლოდი, სადაც ვარდების  ბაღი იყო გაშენებული. რა თქმა უნდა, მაშინვე  დავთანხმდი. ,,შვილო,ალბათ გრცხვენია, ჩემთან ერთად წამოსვლა… ისეთი დახეული ტანსაცმელი მაცვია. ამიტომ, ხალხმა რომ არ იფიქროს ერთად ვართ, მე ცოტა წინ წავალ…“   – გულნარას ამ სიტყვებმა  ადგილზე  გამაქვავა. ამის შემდეგ კი, უფრო ახლოს დავუდექი  ბებოს…. და  ამაყად შევაბიჯეთ ვარდების  სკვერში, სადაც ლამაზად ჩაცმული ხალხი  სეირნობდა.

შემდეგ ტაძარშიც შევედით. ბებო ჩუმად ლოცულობდა. სიტყვები  სულაც  არ  იყო საჭირო იმის მისახვედრად, თუ რას სთხოვდა  უფალს.  გგონიათ, ბევრ რამეს ითხოვდა? – არა.  ქუჩის ძაღლივით  რომ არ  ამოხდეს სული, მხოლოდ  ამას ითხოვდა.

საბრალო  მოხუცს, მთელ სხეულზე  გამონაყარი  აქვს, რომელიც  ისე ეწვის და ექავება, რომ სიმწრისგან  ხორცებს იგლეჯს.  მაგრამ მალამო მისთვის აუხდენელი  ოცნებაა.  აფთიაქში შესვლასაც კი  ვერ  ბედავს….

ერთადერთი ადგილი, სადაც გულნარო  ბებო თამამად ბედავს შესვლას, ეს უფლის  სახლია.

მან იცის, რომ იქიდან  არავინ გააგდებს, როგორც იმ მაღაზიიდან, სადაც  პური ითხოვა და არ მისცეს.  დაე,  უფალმა  გასცეს  პასუხი ყველა იმ ადამიანს, რომელიც მშიერ მოხუცს, პურის ლუკმას არ მისცემს. 

როდესაც მე და  გულნარა ბებო ტაძრიდან გამოვედით, მოულოდნელად, მტრედები დაეშვნენ ტაძრის გუმბათიდან პირდაპირ ჩვენთან.

ვინ იცის, იქნებ  ამბავი ჩამოგვიტანეს  ზეციდან….    ჩვენ კი, ადამიანებს, სამწუხაროდ მათი  ენა არ გვესმის…

ასევე, როდესაც  ტაძრიდან გამოვედით,  ჩვენთან პეპელა მოფრინდა….   იქნებ, მასაც ,,რაიმე“ უნდა ეთქვა ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ, ადამიანებს  არ გვესმის  უფლის სიტყვები. ეს  საოცარი  არსებები კი ცდილობენ, დაგვეხმარონ გავიგონოთ მისი გზავნილები…  

გულნარა  ბებო:   სოციალურ დახმარებას  არ მაძლევს სახელმწიფო.  და ეს მხოლოდ იმიტომ, რომ მოწყალებას ვითხოვ.  დიახ, შვილო,  მოწყალებით  მიღებულ  კაპიკებს შემოსავლის  წყაროდ მითვლიან.  ამაზე  დიდი  უსამართლობა, ნუთუ, არსებობს? ‘’ 

ამ სიტყვების წარმოთქმისას  ისე  ამოიხრა  მოხუცმა, რომ თითქოს, მთელი  გული  ამოაყოლა  ამ სიტყვებს.

გულნარა  ბებოს, მძიმედ ავადმყოფი შვილი  ჰყავს. საბრალო  მოხუცი ცდილობს, რომ დღის  ბოლოს შეგროვებული კაპიკებით, მისთვის ტკივილგამაყუჩებელი  მაინც იყიდოს.

აი, ეს „ძონძების მთა“ –  მისი სახლია. ნაგვის ბუნკერიდან აღებული ტანსაცმელი, ჩვრები და დახეული საბანი ეხმარება მოხუცს, რომ ზამთარში სიცივისგან არ გაიყინოს. გულნარა ბებოს, არც საწოლი აქვს, არც მაგიდა და არც სკამი.

სახლის კედლებს სოკო მოედო, ხოლო ჰაერში შხამიანი სუნი ტრიალებს, რომელიც წამლავს ისედაც ავადმყოფ ქალს. გულნარა ბებოს, უკვე მრავალი წელია აწუხებს ასთმა, ხშირად სუნთქვა უჭირს. მუდმივი ხველისგან მას ხმის იოგები დაუზიანდა და ხმა თანდათან ეკარგება.

რაღაც მომენტში, ბრაზი  მომეძალა: სახელმწიფო სოციალურ  დახმარებას  მხოლოდ  იმის გამო არ აძლევს მოხუც ადამიანს, რომ დამჭკნარი ხელი აქვს  გაშვერილი ტაძრის წინ, შიმშილით რომ არ მოკვდეს.  ნუთუ, საქართველოში, ადამიანს  უნდა  ეშინოდეს არა  სიკვდილის, არამედ  სიბერის?  ნუთუ,  ღვთისმშობლის  წილხვედრ ქვეყანაში, ადამიანი  იმის გამო უნდა  ,,ისჯებოდეს“, რომ ღვთისმშობლის სახელობის  ტაძრის  წინ  მოწყალებას ითხოვს?  ნუთუ….   ნუთუ…..  ნუთუ…..

ამასობაში, დღეც  გაილია და ოქროსფერმა მზემ  სხივები, ტაძრის  გუმბათის ქვეშ დამალა.  ცა ცეცხლისფრად  აელვარდა.   ტაძრის ზარების ხმა  ისმოდა მთელ ქალაქში….   

ვგრძნობდი, რომ უფალი  ამ დროს ძალიან ახლოს იყო ჩვენთან, ადამიანებთან, მაგრამ ჩვენ კი ვერ ვამჩნევდით მას.  ვგრძნობდი, რომ უფალი ცდილობდა ჩვენთან ლაპარაკს, ჩვენ კი არ გვესმოდა  მისი  სიტყვები. დუმილმა  დაისადგურა  ქალაქში.  დუმილი…..  რომელიც  ხმამაღლა   ყვიროდა.  ეს იყო   სულის ტკივილი… რომელსაც ბოლო არ უჩანდა…

ბოლოს კი, მე, ფონდის კორესპონდენტი, ვტოვებ ქალაქს, რომლის  ცენტრშიც დიდებული ტაძარია აღმართული, რომელშიც დღის განმავლობაში, ასობით ქრისტიანი შედის… ქრისტიანები, რომლებიც უფლის სახლში დგანან, მაგრამ უფალს ვერ ხედავენ…

მეგობრებო! ამ ამბის წაკითხვისას თუ თქვენს გულში თუნდაც  პატარა  ადგილი გაჩნდა გულნარა  ბებოსთვის – გიხაროდეთ! ეს ნიშნავს, რომ თქვენ –  უფლის შვილები ხართ.   არ გადადოთ სიკეთის  გაკეთება ხვალისთვის, რადგან შესაძლოა, ხვალ დილით, მზე აღარ ამოვიდეს გულნარა  ბებოსთვის. მას დახმარება სწორედ ახლა,  ამ წუთას, ამ წამს  სჭირდება…

თუ გსურთ ეწვიოთ ოჯახს და პირადად გაუწიოთ დახმარება, მათი მისამართია: ქ. გორი, ყიფიანის ქუჩა, სახლი 56.

ყოველთვის, როცა შეგიძლიათ ვიღაცას დაეხმაროთ, უბრალოდ გააკეთეთ ეს და გიხაროდეთ, რომ უფალი ვიღაცის ლოცვას პასუხობს თქვენი საშუალებით!

თუ იცით სხვისი გაჭირვების შესახებ, აუცილებლად დარეკეთ ჩვენს ვებგვერდზე მითითებულ ტელეფონის ნომრებზე და დატოვეთ ამ საწყალი ხალხის  მისამართი ან ტელეფონის ნომერი.

მეგობრებო, თუ იცით რამე სხვისი გაჭირვების შესახებ, დაგვდეთ პატივი  გავიცნოთ ისინი დაგავაცნოთ ჩვენს მეგობრებსაც! რადგან უფალი სურს დაეხმაროს ყოველ ადამიანს საქართველოში!

ახლავე გადააზიარე ეს პოსტი, კეთილო ადამიანო! დაეხმარე საკუთარ მეგობრებსაც იპოვონ უფლისკენ მიმავალი გზა!

მეგობრებო, კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს: თუ თქვენ იცით თქვენი მეზობლის ან ნაცნობის უბედურების შესახებ, გააკეთეთ ღმერთისთვის სათნო საქმე და მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე: [email protected]

ჩვენი ფონდის ანგარიშებია:

(დანიშნულება: ჯეირანოვების ოჯახი)

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

კორ.: ნინი