მოსიყვარულე დედისთვის შვილის დაკარგვაზე უფრო დიდი ტკივილი არ არსებობს! შვილის, რომლის გამოც, დაუფიქრებლად საკუთარ სიცოცხლესაც დათმობდა! თამარ პაპავა თბილისში ცხოვრობს, მას სწორედ ასეთი უბედურება დაატყდა თავს და ახლა, უნუგეშო დედა ტირის ბიჭის საფლავზე.

მაგრამ, უბედურება მარტო არასდროს მოდის და რამდენიმე დღის შემდეგ, მის მეორე ვაჟს მომაკვდინებელი მენინგიტი აღმოაჩნდა!

იცით, მეგობრებო, ქართველი დედების გული ყოველთვის სიკვდილის ზღვარზეა, როდესაც განსაცდელში არიან მათი შვილები და ახლა, თავად დედა შეიძლება საშინელი ტანჯვითა და ტკივილით, მენინგიტით დაავადებულ მეორე ვაჟზე დარდს გადაჰყვეს, თუ არ დავეხმარებით ასეთ მძიმე ჟამს! ეს დაავადება ხომ, აუტანელი თავის ტკივილით კლავს ადამიანებს!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ის ახალ საფლავთან დგას. აქ, მისი ვაჟი წევს. ახლახან დამარხა შვილი, რომელსაც სიცოცხლის პირველი წუთიდან უფრთხილდებოდა. ბიჭი, რომელსაც არასოდეს შეეძლო სხვებივით ცხოვრება, მაგრამ ყოველთვის მისთვის ყველაზე ძვირფასი იყო.

თამარ პაპავა ისე ტირის, როგორც მხოლოდ ისინი ტირიან, ვისაც გული მკერდიდან ცოცხლად ამოგლიჯეს. გულში ლახვრის ჩაცემას ჰგავს მისი ქვითინი. ეს უბრალოდ კადრი არ არის. ეს არ არის უბრალოდ ცრემლები. ეს არის კივილი, რომლის ხმასაც ვერავინ ჩაახშობს: „რატომ? რისთვის? რატომ, მაინცდამაინც ჩემი შვილი?!“

64 წლის თამარ პაპავა მთელი ცხოვრება ატარებს თავის ჯვარს – მაგრამ ახლა, მისი ძალები იწურება. დაუსრულებელი ბრძოლაა მისი ცხოვრება. თხუთმეტი წლის წინ, თამარმა მეუღლე დაკრძალა. მას შემდეგ, მარტო დარჩა ორ ვაჟთან ერთად, რომლებსაც დაბადებიდანვე ტვინთან დაკავშირებული სერიოზული პრობლემები ჰქონდათ. მაგრამ, სიღარიბისა და ავადმყოფობის მიუხედავად, არ დანებებულა. შვილების გამოკვება, მკურნალობა, ჩაცმა, დაცვა, მისი ყოველდღიური მისია იყო და არასოდეს წუწუნებდა. მაგრამ წელს, ტრაგედია ორჯერ დაატყდა თავს.

მის 30 წლის ვაჟს, გიორგის, თავის ტვინის მენინგიტი აღმოაჩნდა.

თბილისის საავადმყოფოში მკურნალობას ჯერჯერობით, სახელმწიფო აფინანსებს.

უმცროსი ვაჟი, 29 წლის გოგა, მუდამ დედის გვერდით იყო, სანამ 7 იანვარს, კოშმარი არ დატრიალდა. სახლში მეტროთი ბრუნდებოდა, როდესაც საბრალოს შიმშილისგან თვალთ დაუბნელდა, თავბრუ დაეხვა და წონასწორობის შენარჩუნება ვეღარ შეძლო.

ფოტო რეკონსტრუქცია

ის მეტროს პლატფორმიდან პირდაპირ ლიანდაგზე დაეცა. მრავალი ტრავმებით საავადმყოფოში გადაიყვანეს, ორი კვირის შემდეგ კი, სახლში გაწერეს. ის ფეხზე ვეღარ დადგა.

გასულ კვირას კი, მისი გული გაჩერდა.

7 აგვისტოს თამარმა დაკრძალა თავისი უმცროსი ვაჟი.

„მიწას მივაბარე, მე კი აქ დავრჩი… ყოველთვის დარწმუნებული ვიყავი, რომ სწორედ ჩემმა შვილებმა უნდა დამასაფლავონ… მაგრამ, ჩემი საყვარელი ვაჟი საფლავში ჩავდე.“

მისი საცხოვრებელი ორი ოთახია ძველ სახლში, სადაც 500-ლარიანი დავალიანების გამო, არც შუქი არის, არც გაზი. არანაირი ტექნიკა არ აქვთ, არც გაზქურა, არც მაცივარი, საერთოდ არაფერი…

მთელი მათი შემოსავალი არის ხანდაზმულობის პენსია (395 ლარი), შვილის შშმ პირის პენსია (180 ლარი) და სოციალური შემწეობა (180 ლარი). ეს თანხა პურისა და წამლების საყიდლადაც კი ძლივს ჰყოფნით.

თამარი შეუძლებელს არაფერს ითხოვს. მას მხოლოდ სარეცხი მანქანა, მაცივარი, გაზქურა, ცოტაოდენი ავეჯი და საკვები სჭირდება. მაგრამ ყველაზე მთავარი – გიორგისთვის სიცოცხლის გადარჩენის შანსის მიცემა არის, სანამ ჯერ კიდევ შეუძლია, იზრუნოს მასზე. ტანჯულ ქალს ძალები ეწურება.

„ერთი ვაჟი უკვე დავკარგე… მეორეს დაკარგვას ვერ გადავიტან. დაგვეხმარეთ, უბრალოდ მისი ნივთების გარეცხვა, საკვების შენახვა, სადილის მომზადება რომ შევძლო. რათა მან იცხოვროს და არა იარსებოს…“ – ამბობს თამარი.

ჩვენ მას მეუღლეს და უმცროს ვაჟს ვერ დავუბრუნებთ. მაგრამ შეგვიძლია ისე გავაკეთოთ, რომ მან ერთადერთი ძვირფასი ადამიანი არ დაკარგოს. ამჟამად, საბრალო დედა ცოცხალი მკვდარია. მაგრამ, თუ ვერაგი ბედისწერა მეორე ვაჟსაც წაართმევს, მას სიკვდილზე ბევრად უარესი რამ ელის. ალბათ ახლა, ზოგიერთი თქვენგანი  იფიქრებს: სიკვდილზე უარესი რა უნდა იყოს? შვილმკვდარი დედის გარდა, ეს არავინ იცის.

ყველაზე მეტად კი, სჭირდება იმის ცოდნა, რომ ამქვეყნად დარჩნენ ადამიანები, ვინც მზად არის, ცხოვრების ყველაზე ბნელ მომენტებში გვერდით დაუდგნენ მას. 

ჩვენ შეგვიძლია, დავანახოთ ეს თანადგომა. რათა ხანში შესულ ქალს, რომელმაც ერთი ვაჟი დაკარგა და იბრძვის მეორის სიცოცხლისთვის, მიეცეს შანსი, კვლავ იცხოვროს სითბოში, სუფრაზე საჭმელი, გულში კი – იმედი ჰქონდეს.

არც ერთმა მშობელმა არ უნდა დამარხოს თავისი შვილი – ის კი, მარტო შეხვდა ამ უფსკრულს. ახლა, მთელი მისი სიყვარული და ძალა მიმართულია იმისკენ, რომ თავის უფროს ვაჟს უფრო ხანგრძლივი და ნათელი სიცოცხლე აჩუქოს.

ხშირად გვგონია, რომ უბედურება სხვებს ემართებათ და სანამ ვფიქრობთ, რომ სადღაც შორსაა, უკვე ჩვენს გვერდით კარზე აკაკუნებს. ყველას შეიძლება დაემართოს ასეთი რამ. დღეს, ჩვენან მის გვერდით, ან იმ ცივი ბრბოს ნაწილი უნდა ვიყოთ, რომელიც გულგრილად აუვლის გვერდს. დანაკარგს ვერ დავუბრუნებთ, მაგრამ შეგვიძლია, გვერდით დავუდგეთ ახლა, როდესაც გუშინდელზე უფრო მძიმე ჩანს მისი ყოველი ახალი დღე.

თუ გსურთ, ეთერი და მისი უსაყვარლესი შვილები მოინახულოთ და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მათი მისამართია: ქალაქი თბილისი, აფრიკის დასახლება, სანაძის ქ. №43.

ყოველ ჯერზე, როდესაც ვინმეს დახმარება შეგიძლიათ, უბრალოდ დაეხმარეთ და გაიხარეთ, რომ ღმერთი თქვენი მეშვეობით პასუხობს ვიღაცის ლოცვებს!

მეგობრებო, კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს: თუკი, თქვენი ნაცნობის ან მეზობლის გასაჭირის შესახებ იცით, გთხოვთ, ღვთის მოსაწონი საქმე გააკეთეთ და ამის შესახებ მოგვწერეთ ელექტრონულ მისამართზე: [email protected]

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: პაპავების ოჯახი).

თანხის ჩარიცხვა შესაძლებელია ჩვენი ვებ–გვერდის მეშვეობით: „საქართველოს ბანკი“ (bogpay.ge), „TBC ბანკი“ (tbcpay.ge), „ლიბერთი ბანკი“ (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის ჩარიცხვა ასევე შესაძლებელია ტერმინალებიდან: ExpressPay, TBCpay. ჩვენს ფონდს იპოვით ქვეთავში “ქველმოქმედება“. ინფორმაციას ფონდის დამატებითი უფლება–მოვალეობების შესახებ შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე: https://goo.gl/GY2Gus

თქვენ შეგიძლიათ გადაარჩინოთ ვინმეს სიცოცხლე და დაუახლოვდეთ ღმერთს! გაგზავნეთ SMS ნომერზე 97100. 

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს, ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

ყველაზე მთავარი კი ისაა, მეგობრებო, გვახსოვდეს, რომ ღვთის წყალობის მოპოვება მხოლოდ მაშინ არის შესაძლებელი, უცნობ ადამიანს რომ გავუწვდით დახმარების ხელს (ბიბლიის ბმული), გულწრფელი თანაგრძნობით და ფულში სულაც არ არის საქმე! მხოლოდ იმაშია, რომ სხვის ტკივილი საკუთარი სულითა და გულით იგრძნოთ, ილოცოთ. ძალიან გთხოვთ, დაგვირეკოთ ან ტრაგედიის შესახებ მოგვწეროთ საიტზე!

ბედნიერები იყავით და გახსოვდეთ, რომ ერთად, ყველაფერი შეგვიძლია, რადგან ჩვენთან არს ღმერთი!