მეგობრებო, ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე მოსიყვარულე, მშრომელი და თბილი მრავალშვილიანი ოჯახი, რომელიც კი ოდესმე გვინახავს ჩვენი რთული მუშაობის მრავალი წლის განმავლობაში! ღმერთო, მიეცი მათ სახსრები, ანას რომ უმკურნალონ და დააპურე ეს მშიერი ბავშვები! მათ ხომ, არაფერი დაუშავებიათ და არ იციან, როგორი იქნება მათი ხვალინდელი დღე, თუ ჩვენ მათ ოდესმე მივატოვებთ და აღარ ვიზრუნებთ მათზე!

ნათიას გადატანილი აქვს იმდენად მძიმე წუთები, რომელსაც ყველაზე ძლიერი გულის გატეხვა. მისი შვილი ზუკა, გაჩენის წუთიდან არსებობისთვის იბრძვის. ნანატრი შვილის გაჩენის სიხარული, მუდმივმა დარდმა და შიშმა შეცვალა.

მიშიკო იატაკზე დახოხავს და უცნაურ ხმებს გამოსცემს… 7 წლის გელა კი აჩერებს მას. ეშინია, მისმა ძამიკომ დამპალ და დაბზარულ ფიცრებზე ისევ არ გაიჭრას ხელი. მიშიკო კიდევ უფრო ხმამაღლა კივის და ცდილობს მოიშოროს ძმა, რომელიც ყველანაირად ცდილობს მის შეჩერებას. მარტონი არიან სახლში. „მამიკო პურის მოსატანად წავიდა, დედიკო კი – ცაში“ – გვიხსნის გელა.

მეგობრებო, ხედავთ ამ სასწაულს?! მარიამი აღარ იკვებება შპრიციდან მილის მეშვეობით, ის კოვზით ჭამს, მან საჭმლის გემო გაიგო! რა ბედნიერებაა, რომ ფონდის მეგობრებმა მას ორი ოპერაცია – გასტროსტომის ამოღება და თიაქარის ამოკვეთა დაუფინანსეს! რა სასიხარულოა, რომ თქვენმა საჭირო საჩუქრებმა ცხოვრება შეუმსუბუქეს ამ შესანიშნავ ბავშვს! შეხედეთ, როგორ იღიმის, როცა სასეირნოდ მიდის ახალი ეტლით, როცა სპეციალურ მაგიდასთან ჭამს საჭმელს! მას აქვს ორი წლის სამყოფი საკვები და წამლები, ცხელი წყალი, ვარჯიშისა და მასაჟის მოწყობილობები, პატარას მოსავლელად აუცილებელი ყველა ტექნიკა.

„რაში გჭირდებათ ასეთი ბავშვი?“ – არაერთხელ უკითხავთ მისი დედისთვის. „ის ხომ, დიდხანს ვერ იცოცხლებს! შეხედეთ მშობლებს, რომლებმაც ჩააბარეს ასეთი ბავშვი, ისინი ახლა ბედნიერად გააგრძელებენ ცხოვრებას. ვერც კი წარმოიდგენთ, უნარშეზღუდული ბავშვის აღზრდა რამხელა ტვირთია, მითუმეტეს, რომ უკვე გყავთ ჯანმრთელი გოგონა. წარმოიდგინეთ, იმას როგორ გაუჭირდება. როგორ შერცხვება, ასეთი და რომ ჰყავს.“ იმის ნაცვლად, რომ ახალგაზრდა დედიკო გაემხნევებინათ, თითქოს, ყველამ პირი შეკრა და სურდათ, რომ ბავშვი ხორცის ნაჭერივით ჩაებარებინა.

გიორგის ახსოვს დედიკო, ახსოვს მხოლოდ ერთი რამ – როგორ იწვა ის კუბოში და გარშემო ყველა ხმამაღლა ტიროდა. ამის მერე, ის ვეღარ ლაპარაკობს და უკვე 13 წელია, მხოლოდ ბებიას და თავის დას მარიამს ესმით მისი. მარიამს არ ახსოვს დედა და ალბათ, ასე ჯობია კიდეც. მისი დედიკო ხომ, მშობიარობიდან ხუთ დღეში გარდაიცვალა. გონს არ მოსულა და ვერც მოასწრო, გულში ჩაეკრა შვილი.