უდიდესი საშინელება: 11 წლის ქართველი ბიჭის სხეული დიდი ხნის წინ დამარხული მიცვალებულის ჩონჩხს დაემსგავსა!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

შეხედეთ ამ ბავშვის სხეულს. თუმცა არა, ამას სხეულსაც ვეღარ ვუწოდებთ. ჩონჩხია! ზუსტად ისეთი, როგორც დიდი ხნის წინ გარდაცვლილი ადამიანის ჩონჩხი. ღმერთო, ასეთი ენით აუწერელი საშინელებისგან დაგვიფარე ყველანი!

საბას დღის სინათლე არასოდეს უნახავს. ბიჭი დაბადებისთანავე სამი თვით ინკუბატორში მოათავსეს, შემდეგ კი — რეანიმაციაში. თერთმეტი წლის განმავლობაში, ბავშვს 12 ოპერაცია ჩაუტარდა და ვინ იცის, კიდევ რამდენი ოპერაცია ელის წინ.

ღმერთო, ამდენ ნარკოზს, ამდენ ტკივილს და ასეთ არაადამიანურ ტანჯვას, საბას პაწაწინა გული როგორ უძლებს? როგორ უძლებს საბა??? როგორ??? პასუხი მხოლოდ ერთია: ამ პატარა ანგელოზს სიცოცხლე იმდენად სწყურია, რომ მისი გული ბოლო ამოსუნთქვამდე იბრძვის, ოღონდ არ გაჩერდეს.

როდესაც მე, “ჩერნოვეცკის ფონდის” კორესპონდენტი, ფონდის სოციალურ მუშაკთან ერთად, ქობულეთის ერთ-ერთ ყველაზე მაღალმთიან სოფელში, ალამბარში ვესტუმრე საბას ოჯახს, ისეთი სურათი დაგვხვდა, რომ ორივე გავშეშდით…

ჩვენ წინაშე, ფაქტობრივად, მკვდარი ბავშვი იწვა, რომელიც იშვიათად ახელდა თვალებს.

საშინელი ტკივილებისგან ბიჭუნა ისე კვნესოდა, რომ მისი ხმა დღემდე ყურში ჩაგვესმის და ალბათ, არასოდეს დაგვავიწყდება.

მოხდა ისე, რომ ორსულობის ბოლო თვეებში, საბას ტვინს ჟანგბადი არ მიეწოდებოდა. დაბადებისთანავე, ბავშვს ჰიდროცეფალიის დიაგნოზი დაუსვეს. ტვინის დაზიანება იყო იმდენად მძიმე, რომ ექიმები გადარჩენის ერთპროცენტიან იმედსაც კი არ იძლეოდნენ.

მაგრამ, ნებისმიერ მედიცინაზე დიდია უფლის ძალა – საბა გადარჩა. თუმცა, ის სრულიად პარალიზებულია და მხოლოდ ჟანგბადის აპარატის დახმარებით სუნთქავს.

უბედურება ისაა, რომ მაღალმთიან სოფელში, განსაკუთრებით ზამთარში, დიდია ელექტროენერგიის გათიშვის რისკი. ჟანგბადის აპარატს, რომელიც ბავშვს სიცოცხლეს უნარჩუნებს, ელექტროენერგიის წყარო სჭირდება. შეჭირვებულ ოჯახს კი, გენერატორის შეძენის საშუალება არ გააჩნია.

ფონდის მეგობრებო, ვფიქრობ, არ არის საჭირო იმის ახსნა, თუ რატომ არის აუცილებელი უპირველეს ყოვლისა, გენერატორის შეძენა ამ ბავშვისთვის.

სანამ საბას სხვა საჭიროებებზე გიამბობთ, მსურს გაგიზიაროთ ის საშინელი ისტორია, რომელიც ოჯახმა პირველად გაუმხილა ჩერნოვეცკის ფონდს.

თერთმეტი წლის წინ, 22 წლის თამუნა ორსულობის ბოლო თვეში იყო და საბას გაჩენას ელოდებოდა, რა დროსაც უბედურება მოხდა: უეცრად, ახალგაზრდა ქალმა მაღალი წნევის გამო გონება დაკარგა. სასწრაფო დახმარების ბრიგადა ქობულეთიდან მაღალმთიან სოფელში ჩავიდა. დანარჩენი კი, თავად თამუნას დედამ, საბას ბებიამ – ნონა ვერულიძემ გვიამბოს.

ნონა ვერულიძე, საბას ბებია: „ეს ნოემბერში მოხდა. სასწრაფო დახმარების მანქანა რომ გამოვიძხეთ, ჩვენს მაღალმთიან სოფელში ამოვიდა. მაგრამ, სახლამდე რამდენიმე მეტრის მანძლი, ძალიან ვიწრო გზაა, სადაც მანქანა ვერ მოტრიალდებოდა. ამიტომ, ვთხოვეთ სასწრაფო დახმარების ექიმს, რომ ეს რამდენიმე მეტრი სახლამდე ფეხით გაევლო, სადაც ჩემი ოცდაორი წლის შვილი იწვა, ორსულობის მეცხრე თვეში, გულწასული. ექიმმა კი სიტყვასიტყვით ასეთი პასუხი გაგვცა: „ქუსლიანი ფეხსაცმელი მაცვია, აღმართში ვერ ამოვალ “.

სისხლის სამართლის კოდექსით, როგორც ამტკიცებს წარსულში განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა გამომძიებელი ლეონიდ ჩერნოვეცკი, გათვალისწინებულია მკაცრი სასჯელი ადამიანის საფრთხეში მიტოვებისთვის. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც მას სიკვდილი ემუქრება!

ჩვენ გვსურს, პროკურატურას წერილი მივწეროთ, რათა ექიმის ნიღბის უკან დამალული უღირსი და უნამუსო ადამიანი, სისხლის სამართლის მკაცრ პასუხისმგებლობაში მიეცეს! რას ფიქრობთ, მეგობრებო?! ასეთი ადამიანი ციხეში უნდა იჯდეს, თუ უწინდელივით, „ქუსლიანი ფეხსაცმლით“, ქობულეთში ცხოვრებით ტკბებოდეს?

ნონა ვერულიძე, საბას ბებია: „ამასობაში თამუნა კომაში ჩავარდა. მეზობლები დამეხმარნენ და თვითონ ჩაიყვანეს სასწრაფო დახმარების მანქანამდე. მაგრამ, ძალიან ბევრი დრო დაიკარგა… ძალიან ბევრი… მერე კი, საბა ასეთი დიაგნოზით დაიბადა.“

„რა გახდა მიზეზი? დასკვნა თავად გამოიტანე, შვილო,“ — მითხრა საბას ბებიამ და თითქოს, მთელი თავისი გულის ტკივილი ამოაყოლა ამ სიტყვებს.

მას შემდეგ, თერთმეტი წელია გასული, მაგრამ ოჯახს იმ უგულო „ექიმის“ სახელი და გვარი ახსოვს. რასაკვირველია, მე, როგორც ფონდის კორესპონდენტს, მისი გამხელის უფლება არ მაქვს, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ ის ქალბატონი, მისი რომელიმე ნათესავი ან კოლეგა, ამ სტატიას აუცილებლად წაიკითხავს.

შეხედეთ ამ ბავშვს! ყურადღებით დააკვირდით! უკვე თერთმეტი წელია, არაადამიანურად იტანჯება. ვინ იცის, შესაძლოა, ეს ყველაფერი სწორედ იმიტომ მოხდა, რომ ქობულეთის სასწრაფო დახმარების ექიმმა, რომლის ინიციალებია „დ.ი.“, თერთმეტი წლის წინ, თავისი ქუსლიანი ფეხსაცმელი, ცხრა თვის ორსული ქალისა და მისი ჯერ არ დაბადებული ბავშვის გადარჩენას არჩია.

იმ „ექიმის“ არაადამიანური ქმედებები საბრალო ოჯახის ყველა მეზობელმა დაადასტურა. ამიტომ, ჩერნოვეცკის ფონდი დღესვე დაუკავშირდება ქობულეთის სასწრაფო დახმარების ცენტრს და იმ „ექიმის“ სახელსა და გვარს გადასცემს. თუკი, ის ქალბატონი დღემდე მუშაობს იქ, ვიმედოვნებთ, რომ მიღებული იქნება შესაბამისი ზომები, რათა მსგავსი ტრაგედია სხვა ოჯახებში არ განმეორდეს.

რაც შეეხება ჩვენს საბრალო ბიჭს, მას დამატებით ჟანგბადის ბალონი სჭირდება, რომელიც ელექტროენერგიაზე დამოკიდებული არ არის.

ეს აუცილებელია იმ შემთხვევისთვის, თუ გადაადგილება მოუწევს საბას. გარდა ამისა, ბავშვს სჭირდება ტრაქეოსტომული მილები, სტომის საფენები, სპეციალური კვება, პამპერსი და ჰიგიენური საშუალებები — ნივთები, რომელთა შეძენასაც ოჯახი ვეღარ ახერხებს, რადგან თერთმეტი წლის განმავლობაში, საბას მკურნალობასა და მოვლაში ყველაფერი დაიხარჯა.

სწორედ ამიტომ, საბას დაიკოს და ძამიკოს, ცხრა წლის ელენესა და ოთხი წლის ალექსს ბევრი რამ აკლიათ. თუმცა, ბავშვებმა დედიკოს ერთხელაც არ უსაყვედურეს.

ელენე (9 წლის): „სხვა ბავშვები რომ თამაშობენ, მათთან ერთად არ ვთამაშობ. რა გულით ვითამაშო, როდესაც ჩემი ძამიკო საწოლში ასე უძრავად წევს? დილით, როგორც კი ვიღვიძებ, მაშინვე შეშინებული გავრბივარ მის საწოლთან და თავს გულზე ვადებ. შიშით ვუსმენ მის გულისცემას და ვამოწმებ, ჯერ კიდევ ცოცხალია თუ არა…“

მე, ფონდის კორესპონდენტს, მეგონა, რომ საბას თავისი დის სიტყვები არ ესმოდა… მაგრამ უცებ, ბიჭუნას თვალებიდან წამოსული ცრემლები შევნიშნე და სწორედ იმ მომენტში მივხვდი, რომ ამ ბავშვის სიცოცხლის წყურვილი ბევრად უფრო დიდია, ვიდრე ჩვენ შეგვიძლია წარმოვიდგინოთ.

გულკეთილო ადამიანებო! მოდით, საბას სიცოცხლისთვის ბრძოლაში, მარტოს ნუ მივატოვებთ. ოჯახმა ყველანაირი რესურსი ამოწურა. მკურნალობის გარეშე, ბიჭუნას გადარჩენის ერთპროცენტიანი შანსიც კი არ არსებობს.

საბას თავისი პატარა, ჩონჩხად ქცეული ხელები ჩვენკენ აქვს გამოწვდილი. ხელს თუ არ გავუმართავთ, სამუდამოდ გაჩერდება მისი პატარა გული. ჩვენ კი, სიცოცხლის ბოლომდე ვერ ამოვშლით მეხსიერებიდან ამ პატარა ანგელოზის თვალებს, რომელიც უხმოდ გვევედრებოდა მის გადარჩენას.

თუ გსურთ, მოინახულოთ და დახმარება პირადად გაუწიოთ ამ ოჯახს, მათი მისამართია: ქობულეთის მუნიციპალიტეტი, სოფელი ალამბარი.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ვერულიძეების ოჯახი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

კორ.: ნინი