ტრაქტორისტი, რომელიც მთელ ოჯახს ინახავდა, ახლა, თავად სიცოცხლისთვის იბრძვის. აუცილებლად უნდა დავეხმაროთ ამ მშრომელ კაცს, რადგან მისი ერთადერთი იმედი ჩვენ ვართ!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

კობა 52 წლისაა. ის ტრაქტორისტია – ადამიანი, რომელიც მზის ამოსვლამდე დგებოდა ფეხზე და სახლშიც ყველაზე გვიან ბრუნდებოდა. მას არასოდეს, ერთხელაც კი არ დაუჩივლია.

ის ნამდვილად ოჯახის საყრდენი იყო, მეზობლებისთვის სამაგალითო. კაცი, ვისაც ყველაფერი ეხერხებოდა: ყანის ხვნა, ტრაქტორის შეკეთება, სახლის აშენება, გასაჭირში მყოფი ადამიანის ნუგეშისცემა.

ის ურყევი იყო სიკეთესა და შრომაში, სანამ ბედმა არ უმუხთლა.

2025 წლის მარტში, მოულოდნელად ინსულტმა დაარტყა. თითქოს, დრომ გადაწყვიტა ადამიანის შეჩერება, რომელიც თავად არასოდეს გაჩერებულა.

ამჟამად, კობა სკამზე ზის და დიდხანს ეძებს სიტყვებს, რომელსაც ადრე, ადვილად და მტკიცედ ამბობდა. ხელები უკანკალებს. გული აქვს გადიდებული და წყვეტილი რიტმით მუშაობს (არითმია აქვს).

კობა ჩურჩულებს: „მე ისევ შევძლებ…“ თუმცა, თავადაც ესმის, რომ ავადმყოფობამ ძალა წაართვა.

მის გვერდით კი, მისი მეუღლეა – ელენე (50 წლის), რომელიც ასევე, ფეხზე ძლივს დგას. ის მშვიდია, ჩუმი და არასოდეს კამათობს. მას ინსულინდამოკიდებული დიაბეტი აქვს და მაღალი წნევა აწუხებს. მაგრამ, ანალიზებსაც კი ვერ აბარებს – ფული არ აქვს.

ელენე ყოველდღე დგება, ამზადებს საჭმელს, რეცხავს, ქმარს უვლის, უვლის შვილიშვილს. მასაც გული სტკივა, მაგრამ არა სამედიცინო სურათების მიხედვით, არამედ იმის შიშით, რომ შეიძლება დაკარგოს ადამიანი, რომელთანაც მთელი ცხოვრება გაატარა.

ოჯახი ძველ სახლში ცხოვრობს, სადაც 200 ლარს იხდის ქირას. ყოველთვიურად ეს თანხა დაბრკოლებაა, რომლის გადალახვაც სულ უფრო უჭირთ. ინსულტის შემდეგ, კობას მთელი დანაზოგი წამლებზე დაიხარჯა.

კობას ვაჟები დილიდან გვიან ღამემდე ამუშავებენ მიწას, როგორც მამამ ასწავლა. მაგრამ დღეს, მიწას არ მოაქვს საკმარისი შემოსავალი. ერთი თვის საჭმელზეც კი არ ჰყოფნით ფული. არის დღეები, როდესაც საერთოდ ცარიელია მათი მაცივარი.

და მაინც, კობა, ყოველ საღამოს ისევ კობა აღმართავს თვალებს და ჩურჩულით ეუბნება თავისი ოჯახის წევრებს: „მთავარია, გული არ გაიტეხოთ“. ამ სიტყვებს ამბობს ადამიანი, რომელიც თავად დგას უფსკრულის პირას, მაგრამ ცდილობს, გაამხნევოს ადამიანები, ვინც დამოკიდებულია მასზე.

ეს პატარა ანგელოზი – კობას შვილიშვილი ბარბარეა. ჭკვიანი გოგონა ცდილობს, ბაბუასთან რომ გაიღიმოს, მაგრამ მე, ფონდის კორესპონდენტი როგორც კი დამინახა, მოკრძალებულად მკითხა: „ხომ გამოჯანმრთელდება ბაბუაჩემი?“

მამაკაცი ამ საშინელ რკინის საწოლზე წევს და ძვლები სტკივა. მაგრამ, ფიზიკურ ტკივილზე საშინელი – სულიერი ტკივილი არის. დიახ, ამ კეთილ, შრომისმოყვარე ადამიანს სული სტკივა.

ეს პატარა ანგელოზი კი, ჩახუტებით ცდილობს ბაბუის გულის ჭრილობების მოშუშებას. ღმერთო, რამხელა ძალა აქვს სიყვარულს!

პატარა ბარბარე, გოგონა ნათელი თვალებით, მაგრად ჩასჭიდებია ბაბუის ხელს, თითქოს ეშინია, რომ გაუშვას. ის ძალიან მორცხვობს, თვალს მარიდებს, მაგრამ მაინც თანახმაა, რამდენიმე კითხვაზე პასუხი გამცეს.

„დეიდა, დეიდა, ბაბუაშენი ავად რომ იყო, როგორ ეხმარებოდი? მასწავლე. მეც მინდა, ჩემს ბაბუას გამოჯანმრთელებაში დავეხმარო“, – მთხოვა პატარა გოგონამ სევდიანი თვალებით.

– ოჯახში ყველაზე მეტად ვინ გიყვარს?

ბარბარე ჩუმად, მაგრამ მტკიცედ ამბობს:

– ბაბუა! ის მიყვარს ყველაზე მეტად!

ის ფრთხილად ეხვევა კისერზე, ეკვრის ისე, თითქოს უნდა, მთელი თავისი პატარა ძალა აჩუქოს.

– ახლა, მისთვის რას ისურვებდი?

გოგონა ბაბუას უყურებს, თითქოს, ყველაზე სწორი სიტყვების შერჩევას ცდილობს და ჩურჩულით ამბობს:

– ისევ ისეთი ძლიერი რომ იყოს, როგორც ადრე. ისევ მინდორში წასვლა და თამაში რომ შევძლოთ.

ისევ მაგრად მოუჭირა ხელი – პატარა ხელი ბაბუის დიდ, დასუსტებულ ხელს. ამ მომენტში, ნათელი გახდა: ზოგჯერ, ნამდვილი იმედი ბავშვის გულში ცოცხლობს, რომელსაც ორის მაგივრად სწამს.

კობა არასოდეს ყოფილა ადამიანი, ვინც რაიმეს ითხოვს. მთელი ცხოვრების განმავლობაში, მხოლოდ გასცემდა: თავის ხელებს, თავის ძალას, თავის დროს, თავის გულს. მაგრამ ახლა, ბედმა უბიძგა და იძულებული გახადა პირველად – არა სამუშაოდ, არამედ დახმარების სათხოვნელად გაიწოდოს ხელი.

მათი ხვალინდელი დღის შეცვლა მხოლოდ ჩვენ შეგვიძლია: დავეხმაროთ კობას წამლების ყიდვაში. მივცეთ ამ ოჯახს პროდუქტები, რომ მისმა შვილებმა და შვილიშვილმა მშივრებმა აღარ დაიძინონ.

ყოველი შემოწირულობა უბრალოდ გადარიცხვა კი არა, იმედის მარცვალია, რომელიც დაუბრუნდება ადამიანს, ვინც მთელი ცხოვრება უფრო მეტს გასცემდა, ვიდრე იღებდა. თუკი გამოეხმაურებით, თქვენ არა მხოლოდ კობას გადაარჩენთ. თქვენ გადაარჩენთ მთელ ოჯახს, რომელიც დამოკიდებულია მასზე, მაშინაც კი, როდესაც ის თავად უკანასკნელი ძალებით ებღაუჭება სიცოცხლეს.

თუ გსურთ, მოინახულოთ ოჯახი და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მისი მისამართია: ადიგენის მუნიციპალიტეტი, სოფელი ვარხანი.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: თვალაბეიშვილების ოჯახი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!