უფლის საჩუქარი!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

„მშივრები ვართ… ჩვენი საჭმელი მხოლოდ პურია, ხანდახან ნიორიც გვაქვს… გვშია და ძალიან გვცივა…“ – მეუბნება 11 წლის მარიამი და, დარცხვენილი, სახეს მუხლებზე მალავს. ღმერთო, დაეხმარე ამ გოგონას, ბედნიერი რომ გახდეს!

ჩვენ ერთადერთი ფონდი ვართ, ვინც ბადრი ჭუჭულაშვილის სახლში მივიდა, რომელიც თბილისიდან 112 კილომეტრის მოშორებით ცხოვრობს და მილიარდერის სეხნიაა.

მიუხედავად იმისა, რომ თავიდან, ბადრის მეუღლის, ევგენიას ნაამბობი ვერც კი დავიჯერეთ, ვიფიქრეთ: თუ ეს სიმართლეა, პირველ რიგში, მორალური უფლება არ გვაქვს, ეს ადამიანები სასიკვდილო ტანჯვაში რომ მივატოვოთ. იმის უფლებაც არ გვაქვს, ამ საბრალო ადამიანების განსაცდელის შესახებ თქვენ არ გიამბოთ! ზუსტად ვიცით, ასეთ ადამიანებს ღმერთი გვიგზავნის! ჩვენი ვალია, გაგიზიაროთ ეს ისტორია, რათა თანამემამულეების სულებს შევეხოთ!

სწორედ უფალი ღმერთი იყო პირველი, ვინც აკითხავდა შეჭირვებულებს, ლუკმა პურს უზიარებდა მათ. პირველი იყო, ვინც ყველას აუხსნა, დრო რომ მოვა, ვის და როგორ მიიღებს ზეციურ კანცელარიაში, მათ ცხოვრებას და სინდისს როგორ შეაფასებს!!!

მეგობრებო, გაიცანით – ჩიტო და დათო ჭუჭულაშვილები – ძმები, ორივეს თავის ტვინის დაავადება აქვთ. პატარა ბავშვებივით არიან, დამოუკიდებლად ვერაფერს აკეთებენ. შუაში მათი დედაა, ევგენია. შუახნის ქალბატონი კი, ბიჭების მამიდაა – მარინე ჭუჭულაშვილი, მასაც ტვინის დაავადება აქვს და დახმარების გარეშე ცხოვრება არ შეუძლია. ხანდაზმული ქალბატონი კი, მარინეს დედა და ბიჭების ბებიაა – ნინო, მას მხედველობა აქვს დაქვეითებული.

აქ მიგვიღეს. არც კი ვიცით, რა შეიძლება ვუწოდოთ ამ ოთახს!

ამ ნაგებობას კი, ეს უბრალო, ძალიან კარგი და კეთილი ადამიანები სახლს ეძახიან…

შიგნით კი ბნელი დერეფანია, სადაც ნესტისა და სიძველის სუნი დგას. შუქი არ არის. ისე ცივა, როგორც საყინულეში.

არავინ იფიქროს, რომ ირონიით ვსაუბრობთ მწუხარებაზე! მეტიც, ადგილობრივმა ხელისუფლებამ ჭუჭულაშვილების ოჯახი ამ სახლის კედლებში „დამარხა“! ალბათ, ჩვენსა და თქვენს სულებზე იზრუნეს! საკუთარი კი, როგორც ჩანს, შვებულებაში გაუშვეს! მაგრამ, განვაგრძოთ…

ამ ყველაფრის ასაღწერად რთულია სიტყვების შერჩევა, მაგრამ ვეცდები, რაც შეიძლება ზუსტად გადმოგცეთ ის, რაც ვნახე.

ნინო და მისი შვილი მარინე – ორივე ავად არიან… მონური ცხოვრების გამო კი, თანატოლებივით გამოიყურებიან. ღმერთო, მიეცი მათ ჯანმრთელობა!!! ნინოს ღილის ნაცვლად, ქინძისთავით აქვს შეკრული ქურთუკი.

რა ლამაზი თვალები აქვს დედას, თუ დააკვირდით?!

მარინე შფოთავს! მადლობა უფალს, რომ მისცა ძალა, ჩვენი ნომერი აეკრიფა!

მარინე 44 წლისაა. მაგრამ მისთვის, ეს მხოლოდ ციფრია პასპორტში, რადგან პატარა ბავშვივითაა, თავისი მდგომარეობის გამო.

მას დაზიანებული აქვს თავის ტვინი, ეპილეფსიით იტანჯება. დამოუკიდებლად არსებობა არ შეუძლია, არაფერი ესმის, დედის დახმარების გარეშე ვერაფერს აკეთებს.

დედა-შვილი ერთ პატარა ოთახში ცხოვრობენ, სინათლის გარეშე. მხოლოდ ორი, ძველი, გატეხილი, ძილისთვის გამოუსადეგარი საწოლი და პატარა შეშის ღუმელი აქვთ. მძიმედ დაავადებული ქალი, შვილთან ერთად, სოფლის განაპირას აგროვებს შეშას.

საღამოობით, დაღამებისას, სანთელი მათი ერთადერთი სინათლის წყაროა და ერთადერთი იმედი.

ნინო თითქმის ვერაფერს ხედავს. ასევე, წნევაც აწუხებს. მაგრამ, მიუხედავად ამ ყველაფრისა, ერთი წუთითაც არ ტოვებს მარინეს მარტოს.

წარმოგიდგენიათ ასეთი ცხოვრება?

შეხედეთ ამ ფოტოებს. ამ თვალებს შეხედეთ. ეს ტკივილია. ეს მძიმე ცხოვრებით დატანჯული ადამიანის სულია, რომელიც შველას ითხოვს.

ამ სახლის მეორე სართულზე ნინოს ვაჟი და შვილიშვილები ცხოვრობენ. სამი ქართველი მამაკაცი – ნამდვილი კახელი ვაჟკაცები. მაგრამ, მათ შემთხვევაშიც, ასაკი მხოლოდ ციფრებია. ბიჭებს დაზიანებული აქვთ თავის ტვინი. მათ არ შეუძლიათ დამოუკიდებლად ცხოვრება, რადგან არ ესმით რა ხდება ირგვლივ. მათ არ შეუძლიათ მუშაობა, არ შეუძლიათ ოჯახს რამით რომ დაეხმარონ.

რაოდენ მწარეა იმის დანახვა, რომ ეს სასტიკი დაავადება სწორედ ამ ქართველ ბიჭებს დაატყდათ თავს… რამდენი რამის გაკეთება შეეძლოთ, რამდენი რამის მიღწევა… შესაძლოა, ასეთ სიღატაკეში კი არა, დიდ, ნათელ სახლში ეცხოვრათ ახლა.

მაგრამ, როგორც ჩანს, ღმერთმა სხვაგვარად ინება და ამ ოჯახს წილად ხვდა ეს განსაცდელი.

ბიჭების დედამ, ევგენიამ, გასულ წელს ინსულტი გადაიტანა. გაჭირვებით ამოძრავებს მარცხენა ხელ-ფეხს.

ბიჭების მამამ, ბადრიმ კი, რამდენიმე თვის წინ, ფეხი მოიტეხა. მძიმე მოტეხილობა აქვს, რის გამოც ახლა მას ფიზიკურად მუშაობა არ შეუძლია.

„ფეხის ოპერაცია მჭირდება, საშინელი ტკივილები მაქვს, მაგრამ ახლა ამის დრო არ არის. ჩემს შვილებს საჭმელი სჭირდებათ. ამჟამად ეს არის ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი,“ – ამბობს ბადრი და, დარცხვენილი, თვალებს მალავს.

მესმის, რომ ამ, ერთ დროს ძლიერ, შრომისმოყვარე მამაკაცს, რცხვენია დახმარებას რომ ითხოვს, მაგრამ სხვა გზა არ აქვს. თავისი ოჯახი უნდა გადაარჩინოს. ისევ ფეხზე უნდა დადგეს, ვენახებში გავიდეს სამუშაოდ, შვილებს საკვები მოუტანოს და შეშა, ცივ ზამთარში თავი როგორმე რომ გაიტანონ.

ამ ადამიანებს სჭირდებათ ის, რის გარეშეც ერთი დღეც შეუძლებელია ცხოვრება: თბილი ტანსაცმელი, ღამით გაყინულ ოთახებში რომ არ კანკალებდნენ; ცოტაოდენი საჭმელი, მშივრებმა რომ აღარ დაიძინონ; სითბო, რომელიც ოდნავ მაინც გააცოცხლებს ამ სახლს, სადაც ჰაერი უფრო ცივია, ვიდრე გარეთ.

ოჯახს ნორმალური საწოლები სჭირდებათ, გატეხილ ფიცრებზე რომ არ ეძინოთ უფროსებს, ბავშვებს კი – თხელ ლეიბებზე, რომლებიც დიდი ხანია აღარ ათბობს.

ამ საბრალო ადამიანებს რომ შეხედავ, ხვდები: ეს ისტორია სიღატაკეზე კი არა, ადამიანის მოთმინების ზღვარზე მოგვითხრობს. სახლზე, სადაც საკუთარ პატარა ტრაგედიას ინახავს ყოველი ოთახი. ოჯახზე, სადაც დიდი ხანია აღარავინ კითხულობს – „რატომ?“, არამედ მხოლოდ – „მერე რა იქნება?“. სწორედ ეს „მერე“ ახლა ჩვენ უნდა ვეძიოთ ყველამ ერთად.

ლეონიდ ჩერნოვეცკი

თავის დროზე, კიევში, თითქმის 20 წლის განმავლობაში, კარგად და ლამაზად ვაცმევდი, ვაჭმევდი უსახლკაროებს. სხვათა შორის, არანაკლებ კარგ სასადილოებზე და არამხოლოდ პურს. მათთვის ტანსაცმლის რეცხვას, თმის შეჭრას უზრუნველვყოფდი, საავადმყოფოებში მიმყავდა და ვაკვირდებოდი, რომ ემკურნალათ და არ დაეცინათ. სისხლის სამართლის საქმეებს აღვძრავდი იმ ჩინოსნების წინააღმდეგ, ვინც მოხუცებს დასცინოდა. სსრკ-ში უსახლკაროებს საავადმყოფოები არ იღებდნენ და ხშირად, ციხეშიც სვამდნენ.

მთელ კიევს, უბრალო და არც თუ ისე უბრალო ადამიანებს მოჰქონდათ ტანსაცმელი და კომპიუტერული ტექნიკა, წიგნები, მურაბა ქილებში, პროდუქტები და, რა თქმა უნდა, ფულადი დახმარება.

ძალიან მიხარია, 74 წლის ასაკში რომ ვიღვიძებ და ვიცი, დღესაც დავეხმარებით ვინმეს, ვინმეს სიკვდილისგან ვიხსნით, თანამემამულეების მზრუნველობით გავათბობთ.

რას არ ვაკეთებდით! უკრაინის ხელისუფლებიდან ერთი კეთილი სიტყვაც კი არავის უთქვამს. სამაგიეროდ, ჩემთან ერთად დეპუტატებიც და მინისტრებიც მიდიოდნენ, ეხმარებოდნენ, – ოღონდ არაოფიციალურად, მკვლელი პრეზიდენტი კუჩმა რომ არ გაბრაზებულიყო! მძიმე სამუშაოა, მინდა გითხრათ, მაგრამ ეს – ჩემი ცხოვრებაა. ღმერთმა კი მაშინ ჩემთვის ნამდვილი სასწაული მოავლინა: ჩემი ოჯახი სიკვდილისგან იხსნა! გმადლობ, უფალო! გმადლობ!

თუ გსურთ, მოინახულოთ ოჯახი და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მათი მისამართია: დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი, სოფელი ხორნაბუჯი.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ – სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა – ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება – ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე – ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება, ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ჭუჭულაშვილების ოჯახი)

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში „ქველმოქმედება“ იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებს შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!