„დამაბრუნეთ სახლში…“ – ბავშვების ისტორია, რომლებმაც ძალიან ნაადრევად გაიგეს, რას ნიშნავს ყველაფრის დაკარგვა.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

„დეიდა, მოხვედი, სახლში რომ დამაბრუნო?..“ – მკითხა ხუთი წლის ლევანმა და დღეს, ჩურჩულზე უფრო ხმადაბლა გაიჟღერა ამ კითხვამ. ნებისმიერ ყვირილზე უფრო საშინლად ჟღერს.

ჯოჯოხეთურმა ცეცხლმა შთანთქა მათი სახლი.

ექვსშვილიანი ოჯახი უსახლკაროდ დარჩა.

„შეხედეთ ამ თვალებს. მათში ბავშვობა არ ჩანს. მათში მოლოდინია, შიში და თხოვნა, რომლის ხმამაღლა წარმოთქმისაც ბავშვს ეშინია: „გთხოვთ… ჩემს სახლში მინდა. დამაბრუნეთ…“

ეს ფრაზა – შაბლონური მოწოდება არ არის. ეს პატარა გულის კივილია. თქვენ წინაშე არიან ბავშვები, რომლებსაც სახლი არ აქვთ.

არ აქვთ საკუთარი საწოლი. არ აქვთ თბილი სამზარეულო. არ აქვთ ადგილი, სადაც სიცივისგან, შფოთვისგან და ზრდასრული ადამიანების ტკივილისგან შეაფარებენ თავს.

ისინი გვერდიგვერდ სხედან. ჩუმად. ბავშვებისთვის ზედმეტად ჩუმად.

არ თამაშობენ. არ იცინიან. ზედმეტ კითხვებს არ სვამენ.

ყველაზე პატარა თვალს არ გვაშორებს, თითქოს ცდილობს, გაიგოს: „რატომ ვართ აქ? რა დავაშავეთ? როდის მოვლენ ჩვენს წასაყვანად?“

უფროსებს უკვე ყველაფერი ესმით. სწორედ ამიტომ არ ტირიან. იმიტომ, რომ ტირილს აზრი არ აქვს. იმიტომ, რომ ტირილით ვერავის შეაბრალებენ თავს.

ეს ბავშვები საჩუქრებს არ ითხოვენ. არ ოცნებობენ ტელეფონზე ან სათამაშოზე. მათ მხოლოდ ერთი ოცნება აქვთ. ყველაზე მარტივი. ყველაზე მიუღწეველი.

სახლში დაბრუნება.

მაგრამ, სახლი აღარ არსებობს. დღეს, ისინი იქ ცხოვრობენ, სადაც სიცივეა, სივიწროვე და შიში. იქ, სადაც ღამე დღეზე გრძელია. სადაც ყოველი ფაჩუნი უბედურების მოახლოებას მოასწავებს. სადაც სიტყვა „ხვალ“ კითხვასავით ჟღერს.

ყველაზე დიდი საშინელება კი ის არის, რომ ისინი უკვე ეგუებიან. ეგუებიან გაჭირვებას. უცხო კედლებს. იმას, რომ დახმარება იშვიათობა არის. იმას, რომ ასე ნაადრევად შეიძლება დასრულდეს ბავშვობა. ჩვენ არ გვაქვს უფლება, გვერდი ავუაროთ.

იმიტომ, რომ ჩვენ თუ ზურგს ვაქცევთ – ეს თვალები ამას სამუდამოდ დაიმახსოვრებენ. დღეს, სწორედ ჩვენზეა დამოკიდებული, ექნებათ თუ არა ამ ბავშვებს ხვალინდელი დღე, ექნებათ თუ არა სახლი, ექნებათ თუ არა ბავშვობა.

ხანდახან, დახმარება – მხოლოდ ფული არ არის. ეს დაბრუნებული სიცოცხლეა. ეს გადარჩენილი ოჯახია. ეს ბავშვობაა, რომლის დაბრუნებაც ჯერ კიდევ შეიძლება მოვასწროთ.

გთხოვთ… მოდით, დავეხმაროთ მათ, სახლში რომ დაბრუნდნენ.

თუ გსურთ, მოინახულოთ ოჯახი და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მათი მისამართია: სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, ქალაქი წნორი, მეგობრობის ქუჩა №2 (სადაც სახლი დაიწვა). ამჟამად, დროებით ცხოვრობენ მისამართზე: ქიზიყის ქ. №55.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: მჭედლიშვილების ოჯახი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!