თამარი და ნოდარი – 64 წლის, სნეული და ძალიან, ძალიან შეჭირვებული, ჩაუცმელი, სულით სუფთა, უბედური და ყველასგან მივიწყებული ქართველი მოხუცები არიან! მთელს საქართველოს მშვენიერ მიწაზე, პირადად მე, ფონდის კორესპონდენტს, უფრო კეთილი და უბედური ადამიანები არ მინახავს!!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

უშველებელი რუხი ვირთხების, ობობებისა და გველების გარემოცვაში მყოფი მოხუცები არავის ადანაშაულებენ. მათ ჩუმად უჭირავთ ქოლგები სველ საწოლებში, რომლებზეც ცელოფანი აქვთ გადაფარებული, ასეთი შემთხვევებისთვის.

მე, ჩერნოვეცკის ფონდის ჟურნალისტი, ამ ყველანაირად დაზიანებულ სახლში რომ შევედი, კეთილი თამარი ბებო დავინახე. ის ოთახის შუაგულში იჯდა და ქოლგა ეჭირა ხელში. დახვრეტილი სახურავი ვერაფერს შველოდა – სახლშიც ისევე წვიმდა, როგორც გარეთ. საწოლებზე ცელოფანია გადაფარებული, სხვაგვარად დასველდება. დაძინება შეუძლებელია.

თამარი (64 წლის): „როგორც უდაბნოში, ისე ვცხოვრობთ! უზარმაზარი რუხი ვირთხების, ობობებისა და გველების გარემოცვაში ვცხოვრობთ, მოხუცები, მაგრამ არავის ვადანაშაულებთ! ყველამ დაგვივიწყა… უბრალოდ გვეშინია, როდესაც გადაუღებლად წვიმს. ძალიან გვეშინია იმის, რომ ძველი და დაზიანებული სახურავი ჭაღარა თავებზე მოულოდნელად არ ჩამოგვენგრეს და ცოცხლად არ დავიმარხოთ მის ქვეშ.“

სახურავის ნაცვლად, ძველი შიფერი და ბეტონის ბლოკებია, ქარმა რომ არ ახადოს.

თამარი (64 წლის): „ავეჯი, რაც გვაქვს, ნაგავსაყრელზეა ნაპოვნი: ტახტი, საწოლები, კარადები. ისეთი დამამცირებელია, შვილო! ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, ასეთი სიბერე თუ მელოდა წინ! მე კი, ადამიანურად ცხოვრება მინდა…“

აი, ასე გამოიყურება ამ საბრალო ადამიანების სახლის ფანჯარა.

როგორ შეიძლება ასეთ სკამზე დაჯდომა?

თამარი ბებო ავადმყოფობისგან დაუძლურებულია და დატანჯული. მას ხერხემლის თიაქარი აქვს და გული აწუხებს. ყოველი ნაბიჯი სატანჯელია მისთვის. ნორმალურად სიარული არ შეუძლია. სასწრაფოდ ესაჭიროება ოპერაცია. მაგრამ, საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს თავისი წესები აქვს: გამოკვლევების გარეშე, ექიმები არ მიიღებენ! გამოკვლევების ფული კი, არ აქვს.

თამარი (64 წლის): „კიდევ ის არის ცუდი, შვილო, რომ თითქმის ვეღარაფერს ვხედავ! დავბრმავდი… ჩემს თვალზე ცრემლი არ შრება… მაგრამ ამას, მხოლოდ ჩემი მეუღლე ხედავს… ის კი, თავადაც მძიმედ ავად არის!“

თამარის მეუღლეც მძიმედ არის ავად. ფილტვებში წყალი აქვს და უჰაერობის შეტევებით იტანჯება. მას მუშაობა არ შეუძლია და მთლიანად ცოლზეა დამოკიდებული.

მათი შვილიშვილი ერეკლე 24 წლისაა, თუმცა, ბავშვობიდანვე ძალიან რთული ბედი აქვს. ის, მათი ვაჟის შვილია. ბიჭის მშობლები განქორწინდნენ, დედა მალევე მეორედ დაოჯახდა და ახალი ცხოვრება დაიწყო, მამამ კი დაავადებული ბავშვის მოვლა ვერ შეძლო. ისე მოხდა, რომ ავადმყოფი ბიჭი ფაქტობრივად მოხუცებს მიაბარეს. ბებია თამარმა და ნოდარი პაპამ მასზე ზრუნვა ითავეს და მას შემდეგ ზრდიან, აჭმევენ, ბანენ და ისე უვლიან, როგორც საკუთარ შვილს.

გული გეკუმშება, როდესაც ხედავ, როგორ ცდილობს ერეკლე, ავადმყოფობის მიუხედავად, შეუმსუბუქოს ცხოვრება მათ, ვინც მასზე დაბადებიდან ზრუნავს. მას შეშა მოაქვს, ბებია და ბაბუა რომ არ გაიყინონ და რითიც შეუძლია, ეხმარება სახლში.

თამარი (64 წლის): „ახლა, მხოლოდ ხმელი პური გვაქვს სახლში. არ ვიცი, ქმარსა და შვილიშვილს რა ვაჭამო. მადლობა მეზობლებს, ისინი გვიზიარებენ საჭმელს, თორემ დიდი ხნის წინ დავიხოცებოდით შიმშილით.“

თამარი ბებო ყველაფერს ხელით რეცხავს – თეთრეულს, მეუღლისა და შვილიშვილის ტანსაცმელს. ის ყოველდღე წელში წყდება, ხელით ავლებს და წურავს ყველაფერს. სარეცხი მანქანის გარეშე, ეს მძიმე შრომაა, რომელიც ერთი წუთითაც არ წყდება.

თამარი (64 წლის): „აბაზანაც არ გვაქვს. პირდაპირ ოთახის შუაგულში, ტაშტში, დიდი ტანჯვით ვბანაობთ.“

ფონდის კეთილო მეგობრებო, ამ საბრალო ადამიანებს სახურავის შეკეთება და სველი წერტილის კეთილმოწყობა სჭირდებათ სასწრაფოდ. ჩვენ მათ მარტოებს ვერ მივატოვებთ!

თამარი (64 წლის): „უფლის იმედად ვართ, ის არ მიგვატოვებს. გვჯერა, რომ კეთილი ადამიანების მეშვეობით, ის დახმარების ხელს გამოგვიწვდის. ხალხი ზურგს არ გვაქცევს – მთელი გულით მჯერა ამის. ცუდი არაფერი ჩამიდენია ცხოვრებაში, მაგრამ მაინც ამხელა ტკივილს ვუძლებ… რატომაა ცხოვრება ასეთი უსამართლო?“

ეს ადამიანები პატიოსნად ცხოვრობდნენ. მათ არავისთვის არაფერი დაუშავებიათ. ისინი უბრალოდ მარტონი დარჩნენ გასაჭირის პირისპირ. მაგრამ, ჩვენ ხომ ვიცით: საქართველოში, სხვის გასაჭირი არ არსებობს. ჩვენი ხალხისთვის წმინდა ვალია – მოხუცებს დახმარება, სუსტების დაცვა და იმ ადამიანების გვერდში დგომა, ვისაც აღარავის იმედი აქვს. დღეს, ამ ოჯახის ბედი ჩვენს ხელთაა!

ჟურნალისტი

ლიანა კრავეიშვილი

თუ გსურთ, მოინახულოთ ოჯახი და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მათი მისამართია: თბილისი, აფრიკა, აკაკი ფაღავას ქუჩა.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ვინც ღარიბს კეთილად ეპყრობა, უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი სიკეთისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

ჩვენ ყოველთვის კონტაქტზე ვართ!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ჩახვაძეების ოჯახი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!