ჩერნოვეცკის საქველმოქმედო ფონდი

პატარა ბიჭუნა დიდი გულით!

უკვე 14 წელია, რაც მიხეილს ყოველდღიურად მტანჯველი ტკივილები აწუხებს და მოსვენებას არ აძლევს.
2,645.3 ₾
209
დონორები
შეგროვებულია

უკვე 14 წელია, რაც მიხეილს ყოველდღიურად მტანჯველი ტკივილები აწუხებს და მოსვენებას არ აძლევს. 10 ოპერაცია ჩაუტარდა, მაგრამ მისი მდგომარეობა ვერ გაუმჯობესდა...
ერთმა თირკმელმა ვერ გაუძლო და გაუჩერდა, სუნთქვა და მოძრაობა უჭირს, ხუთვის შეგრძნება კი მის ცხოვრებას აუტანელს ხდის! დედა ყოველ დღე ტირის, ნერვიულობისგან შაქრიანი დიაბეტიც კი გაუჩნდა! „მიშიკო ტკივილ გამაყუჩებელს თუ არ დალევს შეიძლება ჭკუიდან გადავიდეს... ჩემი საბრალო ბიჭუნა...“, - გვითხრა ციურიმ. 
-ყოველი დილა ლოცვით იწყება, ღმერთს მის გამოჯანმრთელებას ვევედრები, რომ მას შვება მოჰგვაროს და ტანჯვა შეუმსუბუქოს, მისი გამოჯანმრთელების იმედი გვაჩუქოს... იმედს არ ვკარგავ, რომ კეთილი ადამიანები ჩემს შვილს დაეხმარებიან, მას ხომ ბევრი რამ ესაჭიროება: საკვები პროდუქტები, ჰიგიენური საშუალებები და რაც ყველაზე მთავარია - წამლები...
-14 წლის წინ ამ ოჯახს საშინელი განსაცდელი დაატყდა თავს. სრულიად ჯანმრთელ და ბუნჩულა ბიჭს, ზურგზე კუზი ამოეზარდა. მაგრამ ექიმებმა რატომღაც განგაში არ ატეხეს... მიშიკოს მამა გარდაიცვალა, როდესაც ბიჭი ერთი წლის იყო. მარტო დარჩენილ დედას ბინის გაყიდვა და თურქეთში შვილთან ერთად სამკურნალოდ წასვლა მოუწია.
ციური სხვიტარიძე: იმ დროისთვის ბავშვი ვეღარ დადიოდა. ის ფაქტიურად კვდებოდა, და მადლიერი ვარ ღმერთის, რომ ჩემი შვილი გადარჩა, გადაადგილება შეუძლია და იღიმის. სიხარულისგან ვტიროდი, როდესაც გავიგე, რომ მისი გამოჯანმრთელების იმედი არსებობდა.
-საქართველოში, მიშიკოს დიაგნოზი ვერ დაუსვეს?
ციური სხვიტარიძე: ის უკვე 20 წლისაა, ხერხემალზე 10 ოპერაცია გადაიტანა! შესაძლოა, ქირურგიული ჩარევები მას ცხოვრებას უხანგრძლივებს, მაგრამ მისი მდგომარეობა ჯერ ისევ რთულია და თურქეთში მკურნალობის გაგრძელებაა საჭირო. მხოლოდ კეთილი ადამიანების იმედით ვცოცხლობთ. აბა, სხვა რა დაგვრჩენია? გაჭირვებულები ვართ. ჩვენი შემოსავალი სოციალური დახმარება და მიშიკოს პენსიაა. ეს სულ რაღაც 350 ლარს შეადგენს, ჩემს ბიჭს კი მხოლოდ ტკივილ გამაყუჩებლისთვის და მალამოებისთვის თვეში 400 ლარი სჭირდება. 
იმისთვის, რომ ბავშვი ტკივილებისგან განიტვირთოს ღმერთმა მას კეთილი ადამიანები გამოუგზავნა, რომლებმაც მას ხატვა ასწავლეს. რამდენიმე ხნის განმავლობაში, მიხეილი ამით თავს ირთობდა და თავის ნაღველს იქარვებდა, მაგრამ ახლა მისი მდგომარეობა ისე შეიცვალა ხელში ფანქარსაც ვერ იკავებს. ეს მარტივი ქმედებაც კი ტკივილს აყენებს მას! 
-მიშიკო, მოგვიყევი, გახსოვს რა იყო ავადობამდე?
მიხეილ სხვიტარიძე: რა თქმა უნდა, მახსოვს როგორ ვთამაშობდი ბურთს, როგორ წავედი სკოლაში! ეს იყო ყველაზე ბედნიერი დრო ჩემს ცხოვრებაში! მახსოვს, როგორ დამსვეს უკანა მერხთან, იმიტომ რომ ყველაზე მაღალი და პუტკუნა ვიყავი. ახლა კი მეზობლის პირველკლასელი ბავშვებიც კი ჩემზე სდიდები არიან...(მიშიკო ანერვიულდა)
-მერე რა მოხდა?
მიხეილ სხვიტარიძე: მერე წელი ამტკივდა, იქ რაღაც გამომივიდა და მე შევწყვიტე სკოლაში სიარული. მახსოვს მაშინ ვტიროდი. ტკივილისგან კი არა, იმისგან, რომ ამხანაგების ნახვა აღარ შემეძლო. მერე კი დაიწყო - ხან ერთი ექიმი, ხან მეორე. დედა ყოველ დღე ტიროდა, მე კიდევ არ ვიცოდი რა ხდებოდა. მერე ოპერაციები.... აი, ჩემი ხერხემალი, ერთი ცოცხალი ადგილი არ დამრჩენია.
-გეშინოდა?
მიხეილ სხვიტარიძე: არა, რის უნდა შემშინებოდა? პირველად თითქოს მეშინოდა, მაგრამ მერე მივეჩვიე. მთავარია, დედამ არ ინერვიულოს! ჩემს გამო დიაბეტი განუვითარდა. ყოველ დღე წნევას ვუსინჯავ... ის ჩემთვის ყველაფერია!
-მიშიკო, და რაზე ოცნებობთ?
მიხეილ სხვიტარიძე: სიმართლე გითხრათ არ ვიცი... მინდა რომ ისევ შემეძლოს ხატვა, იმედი მაქვს ტკივილი გაყუჩდება, მინდა რომ ხალხთან ვიურთიერთო. ბევრი მეგობარი მყავს, სხვადასხვა ისტორიების მოსმენა მიყვარს, ჩემთან სკოლის მეგობრებიც მოდიან ხოლმე. ფეისბუქ გვერდიც კი მაქვს. და იქ ბევრი მეგობარი მყავს! ყველას ვულოცავ დაბადების დღეებს და წერილებს ვწერ.  ჩემს გულში ყველანი დაეტევით... თქვენც კი! (გვითხრა მიხეილმა და დაიმორცხვა) 
მეგობრებო, რომ იცოდეთ, როგორი თბილი და გულისხმიერი ბიჭია მიშიკო. მას შეუძლია მოგიყვეთ რაიმე ამბავი, განახოთ თავისი ნახატები და უბრალოდ გაგიღიმოთ! მოდით არ ჩავაქროთ მასში ეს ღიმილი და დავეხმაროთ, გავუფერადოთ ნაცრისფერი ნაავადარი დღეები სიკეთის მკვეთრი ფერებით!
თუ თქვენ სურვილი გაქვთ, პირადა გაიცნოთ მიხეილი, მისი მისამართია: თბილისი, იმერეთის ქუჩა #6. ეს კი მისი ტელეფონის ნომერია: 557 43 18 66. თქვენ მისი მოძებნა და მასთან დამეგობრება ფეისბუქზეც შეგიძლიათ https://www.facebook.com/profile.php?id=100011313346868. გაამხნევეთ და უთხარით, რომ ყველაფერი კარგად იქნება! ეს მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი მხარდაჭერაა!
მეგობრებო, თუ თქვენ იცით, რომ მეზობელი, ან ნაცნობი გასაჭირშია, გააკეთეთ კეთილი საქმე და მოგვწერეთ შემდეგ ელექტრონულ მისამართზე: office-fsp@fsp.ge
ნუ აუვლით გვერდს სხვის უბედურებას! ასეთი ადამიანები ღმერთმა გამოგიგზავნათ, რათა შეძლოთ, გამოამჟღავნოთ თქვენი რწმენა უფლისადმი და დაუახლოვდეთ მას!
თქვენ ასევე შეგიძლიათ გააზიაროთ მიხეილ სხვიტარიძის ისტორია, რათა მას უფრო მეტი ადამიანი დაეხმაროს!
თანხის ჩარიცხვა კი შეგიძლიათ ჩვენი ფონდის ანგარიშზე GE15TB7194336080100003, GE42LB0115113036665000 или GE64BG0000000470458000 (დანიშნულება: მიხეილ სხვიტარძე), ან გადაიხადოთ ჩვენი ვებგვერდიდან.
თქვენ, ასევე, შეგიძლიათ თანხის გადარიცხვა სწრაფი გადახდის ტერმინალებიდან NovaTechnology, TBCpay და ExpressPay. განყოფილებაში „ქველმოქმედება“ აირჩიეთ ჩვენი ფონდი (ფონდის დამატებით უფლებებს და მოვალეობებს გაეცანით ბმულზე https://goo.gl/GY2Gus

მსგავსი პროექტები: