იმედი ბოლოს კვდება! 88 წლის ბაბუა ოვსეპი მრავალი წელია მოხუცთა თავშესაფრის ფანჯრიდან იმედით გაჰყურებს გზას. მისი გული სიხარულით კრთება, როდესაც შორიდან მომავალ ადამიანებს ხედავს, ვინც შესაძლოა, მისი შვილები აღმოჩნდნენ. სჯერა, რომ მათ არ დავიწყებიათ ის. მე კი მომეჩვენა, თითქოს, ის უძლებს ყველაფერს და არ გვტოვებს, რათა მოასწროს დამშვიდობება მათთან, ვინც სიცოცხლეზე მეტად უყვარდა. ამ დიად ადამიანს მხოლოდ ერთი ოცნება დარჩა: ნახოს და უკანასკნელ გზაზე – ცივ საფლავში თან წაიღოს იმ ადამიანების გულების სითბო, ვის გამოც ყოველთვის მზად იყო, საკუთარი სიცოცხლე დაეთმო. რა სამწუხაროა… კვლავაც ცარიელია გზა… დღეები და წლები კი ერთმანეთს მისდევს…

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

შეხედეთ მის თვალებს: მხოლოდ მიტოვებულ მოხუცებს აქვთ ასეთი მზერა.

ოვსეპი მარტოა. მან თითქმის დაკარგა ყურთასმენა და ავადმყოფობს. ის სასწაულებრივად გადარჩა, როდესაც დიდთოვლობის დროს მისი სახლი დაინგრია და სამი დღე სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე იყო!

როდესაც 2025 წლის ზამთარში, სახლი თოვლის სიმძიმის გამო ჩამოინგრა, ოვსეპი სამი დღე ნანგრევების ქვეშ იწვა – უჭმელი, დასახმარებლად ვინმეს დაძახების შესაძლებლობას მოკლებული.

დიდთოვლობა საქართველოში, რომელმაც ბევრი სახლი დაანგრია (2024 წელი)

ბაბუას კედლების ნგრევის, სახურავის ჩამოვარდნის ხმა ესმოდა, ესმოდა, როგორ დაისადგურა სიჩუმემ ტკივილის ნაცვლად…

მისი მეუღლე ადრე გარდაიცვალა. სიტყვებით აღუწერელი საშინელებაა: საყვარელი ადამიანის ცხედარი სახლში ესვენა, რადგან დაკრძალვის ხარჯების დაფარვის საშუალება არ ჰქონდა. მერე, მეზობლები დაეხმარნენ…

შვილები სადღაც შორს, ციმბირში არიან. დიდი ხანია აღარ ურეკავენ. ცოცხლად დამარხეს. მაგრამ ოვსეპი ასე არ ფიქრობს: ის სულ მათი საქციელის გამართლებებს იგონებს. ისინი ხომ, ისეთი „კარგები“ არიან. არავის დაუჯერებს, რომ მათთვის ის მკვდარია.

და მაინც, ოვსეპს უსაზღვროდ გაუმართლა: მისი საცხოვრებელი – მოხუცთა თავშესაფარი, თბილისის გარეუბანში მდებარეობს. იმ დროს, როდესაც ათასობით მისნაირი ადამიანი, ფაქტობრივად ღობის ქვეშ კვდება!!!

აი, ის ადგილი, სადაც მივიწყებული ადამიანები სასწაულს ელოდებიან – ადამიანურ სითბოს. ჩვენს სითბოს, მეგობრებო. სხვებმა ისინი უბრალოდ დაივიწყეს.

მას ჰქვია ოვსეპ კრუნგიანი. ის 88 წლისაა. თითქმის დაკარგა ყურთასმენა, ჩუმად ლაპარაკობს, სუნთქვა უჭირს. მხოლოდ ერთი კბილი აქვს დარჩენილი.

2025 წლის ივლისში, ექიმებმა მის ფილტვებში სიმსივნე აღმოაჩინეს. ხველა, სისხლი, ტკივილი. ყოველთვიურად ის საავადმყოფოში დაჰყავთ, რათა სიცოცხლე გაუხანგრძლივონ, რადგან ექიმები გამოჯანმრთელებას უკვე აღარ ჰპირდებიან.

ბაბუა ოვსეპმა ასეთი სიტყვები მითხრა: „შვილო, თითქმის არაფერი მაქვს… მაგრამ ძალიან მინდა, კიდევ ერთხელ გავიგონო სამყაროს ხმა, საჭმლის გემო მაინც შევიგრძნო, სანამ წავალ… მინდა, რომ უკანასკნელ დღეებში მაინც, ეს პატარა ბედნიერება ქმონდეს“.

ბაბუა ბევრს არაფერს ითხოვს: მხოლოდ სმენის აპარატს, რათა კვლავ გაიგონოს მის ირგვლივ ხმები და კბილის პროთეზს, რომ გაიღიმოს. ღმერთს და ყველა კეთილ ადამიანს გაუღიმოს. „თორემ, ერთი კბილით უხერხულია, თითქოს… შეიძლება უპატივცემლობაშიც კი ჩამითვალონ“, – თხრობის დასასრულს დაამატა.

მას არ აქვს სახლი, არ აქვს ქონება – არაფერი გააჩნია, გარდა მოგონებებისა და რწმენის, ხალხის სიკეთისა. მის ახალგაზრდობაში მოხუცების პატივისცემა ყოველთვის ტრადიცია იყო.

ახალგაზრდობის წლების მოგონებები ბაბუა ოვსეპს ხან აბედნიერებს, ხან კი ისე დარდობს, რომ მისი თვალებიდან ცრემლები მოედინება.

როდესაც უკვე აღარ შეუძლია, მწარე რეალობას თვალი რომ გაუსწოროს, თვალებს ხუჭავს და საკუთარ თავს ეკითხება: „რატომ? რატომ მომატოვა ყველამ?“ პასუხი არ იცის. ან იქნებ?.. ვინ იცის… იქნებ, საბრალო მოხუცმა ამ კითხვაზე პასუხი დიდი ხანია იცის, მაგრამ უბრალოდ არავის ეუბნება.

სიბერე საქართველოში გადარჩენის ზღვარზე ცხოვრებას ნიშნავს?

საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის (საქსტატი) და გაეროს მონაცემებით, ქვეყნის მოსახლეობის 20 %-ზე მეტი 60 წელს გადაცილებული ადამიანია. 2030 წლისთვის ქვეყანა ხანდაზმული მოსახლეობის სერიოზული ზრდის წინაშე დადგება.

მაგრამ ხანდაზმულთა უმეტესობა გაჭირვებაში ცხოვრობს: 295–450 ლარიანი პენსიით წამლების, პროდუქტების ყიდვა, საცხოვრებლის ქირის გადახდა შეუძლებელია.

„სიბერე რთულია, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც მარტო ხარ. მინდა, ბავშვების სიცილის ხმა კიდევ ერთხელ მაინც რომ გავიგონო, ერთხელ მაინც…“ – ამბობს ოვსეპი, სითბოსა და ყურადღებას თვალებით ეძებს.

ბევრი მოხუცი მარტოხელაა. მათი შვილები წავიდნენ, მეზობლებმა დაივიწყეს. თავშესაფრებში ასობით ისეთივე ადამიანია, როგორც ოვსეპი: ოდესღაც ძლიერი, მშრომელი და ამაყი ადამიანები, რომლებიც ახლა, დამოკიდებული არიან სხვის სიკეთეზე.

ფილოსოფოსი სენეკა წერდა: „სიბერე უბედურება არ არის, თუ მარტო არ ხარ. მაგრამ მარტოობა მას ტანჯვად აქცევს.“ ძვირფასო მკითხველო, ეთანხმები ამ სიტყვებს?

როდესაც ოვსეპი თავის საწოლზე წევს, თვალები გახელილი აქვს. მათში სინათლე ირეკლება, მაგრამ მზერა არ ჩანს. ის ჯერ კიდევ ცოცხლობს. მაგრამ არა იმიტომ, რომ ეს ადვილია, არამედ იმიტომ, რომ არ დანებდა. მან საყვარელი მეუღლის სიკვდილი გადაიტანა, სახლის დანგრევა, ავადმყოფობა და სიცივე. მაგრამ, ის დღემდე მადლობელია ბედის იმისთვის, რომ ცოცხალია.

„ვიცი, რომ დრო ცოტა მაქვს… მაგრამ თუ კიდევ ერთხელ, კიდევ ერთხელ მაინც ხმას გავიგონებ, სამყაროს ხმას, ბედნიერი ვიქნები“, – ამბობს ის ჩუმად, თითქმის ჩურჩულით.

ჩვენ მოხუცების დავიწყების უფლება არ გვაქვს. არ უნდა დავუშვათ, რომ ასეთი ადამიანები სიჩუმეში კვდებოდნენ. როდესაც მოხუცი კვდება, ქრება მთელი ეპოქა, მთელი სამყარო ისტორიების – უზომო სიყვარულისა და საშინელი ღალატის, მთელი ცხოვრების ისტორია…

არ არსებობს იმაზე უარესი ბოროტება და ღალატი, ვიდრე ის, როდესაც ნათესავები, საკუთარი შვილები, ვისაც სიცოცხლის საუკეთესო წლები მიუძღვენი და ვის გამოც, სიცოცხლის დათმობა შეგეძლო, ოღონდ ისინი კარგად ყოფილიყვნენ, – გივიწყებენ, ფაქტობრივად ცოცხლად გმარხავენ! რა საშინელი დრო დაგვიდგა, ღმერთო!..

მეგობრებო, მოდით, დავეხმაროთ ოვსეპს. დავეხმაროთ მას, სმენა რომ დაუბრუნდეს და კვლავ გაიღიმოს.

თუ გსურთ, მოინახულოთ და დახმარება პირადად გაუწიოთ ამ ოჯახს, მათი მისამართია: თბილისი, მუხიანის 2-ის დასახლება, ვანის ქუჩა 94.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს!

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ოვსეპ კრუნგიანი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!