„მე თოჯინა და კანფეტები არ მაქვს“, – ამ სიტყვებით შეგვეგება ოთხი წლის, არაბავშვურად სერიოზული სალომე. იგი თავის საწოლზე ჩამოჯდა და მოწყენილი თვალებით გამოგვხედა; თვალებით, რომელშიც მთელი სამყაროს ტკივილი იკითხებოდა! ზრდასრული ადამიანის ნაღველი და უიმედობა! „გჯერა, რომ დღეს მას ვინმე გაჩუქებს?“ – ვკითხე და გავუღიმე. – „იქნებ თოჯინა მოგიტანონ?“ „ვინ“? – პატარამ ხუმრობა არ დამიფასა, ხელები […]
სამყარო თოჯინებისა და კანფეტების გარეშე!