აფრიკაშიც კი არ მიატოვებდნენ პატარა გაბრიელს და საბას ამ ნანგრევებში – თითქმის გარდაუვალი სიკვდილისთვის! ღმერთო, აპატიე, აპატიე ყველას, ვისაც შეეძლო ან ვინც უნდა დახმარებოდა და გვერდი აუარა ჩვენი ამაყი ქვეყნისთვის ამ სირცხვილს!

ახლავე გადააზიარე პოსტი, კეთილო ადამიანო! დაეხმარე საკუთარ მეგობრებსაც იპოვონ უფლისკენ მიმავალი გზა!

სად უნდა იცხოვროს ოჯახმა ორ პატარა შვილთან ერთად – ეს ყველამ ერთად უნდა გადავწყვიტოთ, მეგობრებო! 10 000 დოლარში ჩავეტევით. ერთად შევაგროვებთ! ტექნიკით და ავეჯით ფონდის შევსება – ჩვენზე იყოს! როგორ გვიყვარს იმის ნახვა, როგორ იქცევა სახლი ზღაპრად! როგორ იცინიან ბავშვები და როგორ ტირის სიხარულით მათი დედა! შეიძლება ნაკლებიც დაგვჭირდეს. მაგრამ გავზრდით არა სულიერად ღარიბ, არამედ ამაყ ქართველებს!

ნუთუ მხოლოდ უცხოელები და მდიდრების შვილები უნდა ჭამდნენ იმას, რითაც საქართველო მთელ მსოფლიოში არის ცნობილი?! ბევრს დავთმობდით, ოღონდ გვენახა როგორ მიირთმევენ ბიჭუნები იმას, რითიც ქვეყანა ამაყობს.

ხინკალსაც შეჭამ, საბა!

საბა (11 წლის): „მე დამცინიან, მეუბნებიან, რომ თაგვებით და ვირთხებით სავსე ნახევრადდანგრეულ ბარაკში ვცხოვრობ. ეს ასეც არის. მე ხომ მეგობრებსაც ვერ ვეპატიჟები სტუმრად, რადგან მრცხვენია ვაჩვენო თუ სად ვცხოვრობ. ჩვენ ელემენტარული აბაზანა და ტუალეტი არ გვაქვს.“

საბა: „სახურავიდან ჟონავს, სახლშიც ისე წვიმს, როგორც გარეთ. მთელი ოჯახი ვლოცულობთ, რომ წვიმამ მალე გადაიღოს. გვეშინია, რომ სახურავი არ ჩამოვარდეს და თავზე არ დაგვეცეს.“

საბა: „სახურავი საცერს გავს.”

საბა: „მშობლებს არ აქვთ სურსათის ყიდვის საშუალება, ჩვენ ცარიელ პურს ვჭამთ.“

 ბავშვები ხმელ პურს ჭამენ, მაგრამ საკუთარ წარმოსახვაში მათ შემწვარი ქათმის ბარკლები უჭირავთ  ხელში. ეს ილუზია ძმებს ხმელი პურის გემრიელად ჭამაში ეხმარება. მაგრამ კუჭზე მეტად ბავშვებს გული სტკივათ.

მერი, 33 წლის (დედა): „მე დედის და მამის გარეშე გავიზარდე, საშინელ სიღარიბეში და არ მინდა ჩემმა შვილებმაც ასე იცხოვრონ. რამდენიმე დღის წინ ძლიერი წვიმის დროს მთელი ეზო დაიტბორა. წყალი ზღურბლთან მოვიდა. რა გვეშველება სახურავი რომ ჩამოინგრეს და ჭერი თავში დაგვეცეს?! ორი შვილით არსად არ მაქვს წასასვლელი. სიკვდილს თვალებში ჩავხედე.”

ბავშვის თვალებში შიში და სევდა თითქოს „ეჯიბრებიან“ ერთმანეთს, აბა რომელი გაიმარჯვებს.

პატარა გაბრიელს ეპილეფსიის შეტევა დაემართა, თვალები გადაუბრუნდა და გონება დაკარგა. ბავშვის ექიმთან მისაყვანი ფული ოჯახს არ აქვს, ამიტომაც დედა შიშში ცხოვრობს, რომ ეს საშინელება კვლავ განმეორდება.

საბა გაცივდა და ძალიან ახველებს, გლანდების ანთება აქვს, მაგრამ წამლის ყიდვის საშუალება არ აქვთ.

მაია, 57 წლის (ბებია): „არ ვიცი რომელზე უფრო მეტად ვინერვიულო – სახლზე, რომელიც ინგრევა თუ შვილიშვილების სუსტ ჯანმრთელობაზე? სახურავს თუ არ შევაკეთებთ, ბავშვები თავშესაფრის გარეშე დარჩებიან, თუ ბავშვებს და მათ ჯანმრთელობას არ მივხედავთ რად მინდა მაშინ ეს სახლი?“

ბავშვებს არც ერთი სათამაშო არ აქვთ, ისინი პატარაობიდანვე შეჩვეულები არიან ეზოში მუშაობასა და მშობლების დახმარებას. საბა და გაბრიელი ის ბავშვები არიან, რომლებსაც სიღარიბემ ბავშვობა წაართვა, ახლა კი ცდილობს, ამ უბედურ ძმებს,  მომავლის ოცნებები და იმედიც წაართვას. და ეს ყველაზე დიდი საშინელებაა, რაც შეიძლება ბავშვს დაემართოს. რწმენის დაკარგვის შემდეგ ადამიანი უფალს შორდება. და სწორედ ამიტომ, როცა სატანა ცდილობს ადამიანს სძლიოს, პირველ რიგში ცდილობს, მის გულში ოცნებები და იმედები მოკლას.

სარეცხი მანქანა ოჯახს ცხოვრებას გაუმარტივებდა. წარმოიდგინეთ, როგორ იღლება ორი ბიჭის დედა, როცა ხელით რეცხავს მათ ტანსაცმელს. შვილებს ძალიან ეცოდებათ  საყვარელი დედა — ამიტომ თეთრეულს თვითონ ავლებენ.

მეგობრებო, ამ ღირსეულ და წესიერ ოჯახს არ აქვს ნორმალური საწოლები — ისინი არაერთხელ დაასველა წვიმამ. სახლში არც გაზქურა აქვთ, არც მაცივარი და არც ტელევიზორი. ბავშვები ოცნებობენ, რომ ერთ დღეს აბაზანაში დაიბანონ, ადამიანურად, და არა შუაგულ ეზოში, ტაშტში.

ჩვენ კი შეგვიძლია კეთილი საქმე გავაკეთოთ, მათთვის სველი წერტილი მოვაწყოთ.

საბა და გაბრიელი ისეთივე ბავშვები არიან, როგორც ჩვენი შვილები, ჩვენი უმცროსი ძმები. მათ გულწრფელად სჯერათ, რომ კეთილი ადამიანები დაეხმარებიან და ვერავინ ვეღარ დასცინებს. ჩვენ არ შეგვიძლია მათი მარტო დატოვება!

ჟურნალისტი

ლიანა კრავეიშვილი

თუ გსურთ ეწვიოთ ოჯახს და პირადად გაუწიოთ დახმარება აი მისამართი: გარდაბნის მუნიციპალიტეტი, სოფელი ნორიო.

ახლავე გადააზიარე პოსტი, კეთილო ადამიანო! დაეხმარე საკუთარ მეგობრებსაც იპოვონ ღმერთისკენ მიმავალი გზა!

მეგობრებო, კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს: თუ იცით მეზობლის ან ნაცნობის გაჭირვების შესახებ, გააკეთეთ კეთილი საქმე და მოგვწერეთ ელექტრონულ მისამართზე:  [email protected]

ჩვენი ფონდის ანგარიშებია:

(დანიშნულება: ტაკაშვილების ოჯახი)

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!