საქართველოს შვილები. ასეთი ლამაზები, ასეთი თბილები, თავიანთი სამშობლო – საქართველო ასე ძალიან რომ უყვართ! ღმერთო, რამხელა ცოდვაა! ჩვენ უბრალოდ ვალდებული ვართ ვიზრუნოთ მათზე, როდესაც გაიზრდებიან, რათა სიღარიბისა და დამცირების ფასი იცოდნენ!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

სამი წლის ემილი შიმშილისგან ტირის. ხუთი წლის გიორგი საშინელი სენით იტანჯება. ცხრა წლის მარიამი კი, ზამთრის ყინვაში სკოლაში საგაზაფხულო ქურთუკით დადის. საბრალონი… საწყალ ბავშვებს საწოლებიც კი არ აქვთ და იატაკზე სძინავთ. მათ აქვთ უფლება, იმ ადამიანებმა იზრუნონ მათზე, ვისაც ღმერთი უყვარს და ვისაც ღმერთი სწყალობს და ცხოვრებაში ეხმარება!

„მშია, მცივა, ზამთრის ქურთუკზე ვოცნებობ“ – მარიამი, 9 წლის.

აი, სიტყვები, რომლებიც მარიამმა ფურცელზე დაწერა. და ეს უბრალოდ სიტყვები არ არის. ეს სასოწარკვეთილი გოგონას წერილია თქვენთვის, ღვთისნიერო ადამიანებო!

ღმერთო, რა ლამაზი სახეები აქვთ ჩვენს ბავშვებს.

როდესაც მე, ჩერნოვეცკის ფონდის ჟურნალისტი, ბერიძეების ოჯახს ვესტუმრე, მარიამიც სწორედ იმ დროს დაბრუნდა სკოლიდან. თვალებს არ ვუჯერებდი… იანვრის ყინვაში გოგონას საგაზაფხულო ქურთუკი ეცვა.

მარიამი (9 წლის): დეიდა, შარშანაც და წელსაც, ზამთარში სკოლაში მხოლოდ ამ ქურთუკით დავდივარ, რადგან თბილი ქურთუკი არ მაქვს. როგორ მინდა, თუნდაც ძველი ან დახეული თბილი ქურთუკი მქონდეს. დედა დაკემსავდა და სიხარულით ჩავიცვამდი.

ფონდის ჟურნალისტი: მარიამ, მასწავლებელმა და სკოლაში, სხვა ბავშვების მშობლებმა იციან, რომ ზამთრის ქურთუკი არ გაქვს?

მარიამი: იციან, დეიდა. იციან…

ფონდის ჟურნალისტი: მარიამ, მითხარი, არავის შემოუთავაზებია შენთვის…

(კითხვის დასრულებაც ვერ მოვასწარი, რადგან გონიერი გოგონა მაშინვე მიხვდა, რა უნდა მეკითხა და თავი დახარა… თითქოს, სხვების მაგივრად შერცხვა. ამ ბავშვის დუმილი კი, ჩემთვის უკვე პასუხი იყო…)

ეს, ხუთი წლის გიორგია. მხოლოდ ეს ფოტოც კმარა იმის გასაგებად, თუ როგორ იტანჯება ბავშვი. ბიჭს აუტიზმის დიაგნოზი აქვს. მას საერთოდ არ შეუძლია ლაპარაკი. მხოლოდ ცალკეულ ბგერებს ამბობს. თუმცა, ბავშვი გონიერია, აზროვნებს… და სურვილი აქვს, საკუთარი აზრი სიტყვებით გამოხატოს. ამაო მცდელობით გამოწვეული ტკივილი და ტანჯვა კი, ბავშვს ფსიქოლოგიურად ანადგურებს.

საბრალო ბავშვებს საწოლებიც კი არ აქვთ…

გონიერი ბიჭუნა მიხვდა, რომ მის დახეულ შარვალს ვუყურებდი. ბავშვი შეცბა და თვალებზე ხელები აიფარა.

ღმერთო ჩემო, ნუთუ, ეს სიმართლეა? დახეულ შარვალს ვინ ჩივის, როდესაც სუსხიან ზამთარში, დახეული წინდები აცვია ბავშვს?

სანამ დედა სამი წლის ემილის და ხუთი წლის გიორგის აძინებს, მარიამი თავისი პაწაწინა თითებით შეშას ჩეხავს, ბავშვებს რომ არ შესცივდეთ. მას ისევ ის თხელი ქურთუკი აცვია, რომლითაც სკოლაში დადის. ალბათ, უკვე მიხვდით რატომაც, ჩვენო მეგობრებო.

მძიმედ დაავადებულ გიორგის, შიმშილითა და სიცივით დაუძლურებულს, ამ საშინელ სავარძელში ჩაეძინა. ქუჩის უპატრონო ძაღლებსაც კი უკეთესი „საძინებელი ადგილი“ აქვთ.

სახლში საჭმელი არაფერია, ამიტომ სამი წლის ემილი რძეში დამბალ ცოტაოდენ პურს ჭამს.

ბავშვების დედა, მზია, სულ რაღაც 36 წლისაა. თუმცა, უკიდურესმა გაჭირვებამ ის 50 წლის ქალად „აქცია“.

მზია (36 წლის): თუ მკითხავენ, როგორ წარმომიდგენია ჯოჯოხეთი, დაუფიქრებლად ვუპასუხებ: „როდესაც დედა შვილების ტანჯვას უყურებს“. ფუფუნებაზე არასდროს მიოცნებია. ჩემი ერთადერთი ოცნებაა, საწოლებში და არა იატაკზე ეძინოთ ჩემს შვილებს.

მეგობრებო, იმისათვის, რომ უკეთ გაიგოთ, რა სიღატაკეში ცხოვრობენ ბერიძეების ოჯახის პატარა ანგელოზები და მათთვის ახლა, რამდენად მნიშვნელოვანია თქვენი სიკეთე, გთავაზობთ ფოტორეპორტაჟს, რომელიც მე, ფონდის ჟურნალისტმა, ჩოხატაურის შორეულ სოფელ დაბლაციხეში მოვამზადე.

მათ სჭირდებათ ნებისმიერი საოჯახო ნივთი, საწოლები ბავშვებისთვის – თბილი საბნებით, ზამთრის ტანსაცმელი და საკვები – ნუ დაგენანებათ, მეგობრებო.

ხუთი წლის გიორგის ხელები. სიცივისა და მძიმე შრომისგან კანი აქვს დამსკდარი…

ცხრა წლის მარიამი ჟანგიან ჭიშკართან დგას და ფიქრობს: „რა იქნება, ერთ დღესაც, სკოლიდან დაბრუნებულს ისეთი სახლი დამხვდეს, როგორიც სხვა ბავშვებს აქვთ?“

ფანჯარა მინის გარეშე… ზამთრის ყინვა… მაგრამ, ადამიანური სითბო.

დიახ, ბერიძეების შეჭირვებულ ოჯახში, სნეული და მშიერი ბავშვები უპატრონო ცხოველებზე ზრუნავენ. აი, რა ხდება, როდესაც გული სიკეთით არის სავსე…

სამი წლის ემილი თითქოს, თვალებით ითხოვს დახმარებას.

დიახ, გონიერი ბავშვები მიხვდნენ, რომ „უცნობი დეიდა“ მათ სახლში სწორედ იმისთვის მოვიდა, რომ მათი ამბავი „კეთილ ფერიებს“ უამბოს.

დიახ, ბავშვებთან ერთად ჩვენ, ფონდში გვჯერა, რომ თქვენ როგორც ზღაპრებში, კეთილი ფერიებივით მოევლინებით ამ პატარა ანგელოზებს.

თუ გსურთ, მოინახულოთ ოჯახი და დახმარება პირადად გაუწიოთ, მათი მისამართია: ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი სოფელი დაბლაციხე.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

ბიბლია

„ღატაკის მწყალობელი უფალს სესხს აძლევს და ის გადაუხდის მას მისი კეთილი საქმისთვის“ (იგავები 19:17).

მეგობარო, როგორც კი სხვა ადამიანისა და მისი ტკივილის წინაშე პასუხისმგებლობას იგრძნობ — სწორედ იმ მომენტში სრულიად სხვა — ღვთისთვის ახლობელი ადამიანი გახდები!

თუ იცნობთ ვინმეს, ვინც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფება — ღარიბი ან სნეულია, აუცილებლად შეგვატყობინეთ ამის შესახებ!

შეავსეთ ფორმა ვებგვერდზე — ბმული, დაგვირეკეთ ნომერზე +995322193321 ან მოგვწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [email protected]

უფალი უდავოდ გადაგიხდით მადლობას ამ საქციელისთვის! ჩვენი დახმარება ხომ აბსოლუტურად რეალურია და ძალზედ ახლოა ნებისმიერი დატანჯული ადამიანისთვის!

წაიკითხეთ ჩვენი ახალი ამბები ექიმებისა და დაავადებების შესახებ. შეიძლება ამან სიკვდილისგანაც კი გიხსნათ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ უბედურება არ შეეხოს თქვენს ოჯახებს! 

ჩვენი ფონდის ანგარიში:

(დანიშნულება: ბერიძეების ოჯახი).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ჩვენი ვებგვერდიდანაც: «საქართველოს ბანკი» (bogpay.ge), «თიბისი ბანკი» (tbcpay.ge), «ლიბერთი ბანკი» (PayGe), PayPal (paypal.me).

თანხის გადარიცხვა შეიძლება ტერმინალებიდანაც ExpressPay, TBCpay. განყოფილებაში «ქველმოქმედება» იპოვეთ ჩვენი ფონდი (დამატებით უფლებებსა და მოვალეობებსშეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GYGus).

თქვენ შეგიძლიათ ვინმეს სიცოცხლე გადაარჩინოთ და ღმერთს დაუახლოვდეთ! გაგზავნეთ შეტყობინება ნომერზე 97100.

სპეციალურ ნომერზე: 0901200270 განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

კორ.: ნინი