კატეგორია: თელავი

ცამეტი წლის მარიამს არც ლაპარაკი შეუძლია, არც მოძრაობა. დიდება უფალს, ბავშვმა არ იცის, რომ ყოველი დღე, ყოველგვარი გაზვიადების გარეშე, შესაძლოა უკანასკნელი აღმოჩნდეს მისთვის! მარიამის სრულად განკურნება მხოლოდ ღმერთს შეუძლია, თუმცა, საქართველოში რა ვიცით მედიცინის უახლესი მიღწევების შესახებ? და ახლა, ჩვენ ფონდში, ყველამ ერთად უნდა ვეძიოთ სასწაული! ეს ულამაზესი გოგონა კი, უბედურმა შემთხვევამ რომ არ შეიწიროს, […]

Read More… from ცამეტი წლის მარიამს არც ლაპარაკი შეუძლია, არც მოძრაობა. დიდება უფალს, ბავშვმა არ იცის, რომ ყოველი დღე, ყოველგვარი გაზვიადების გარეშე, შესაძლოა უკანასკნელი აღმოჩნდეს მისთვის! მარიამის სრულად განკურნება მხოლოდ ღმერთს შეუძლია, თუმცა, საქართველოში რა ვიცით მედიცინის უახლესი მიღწევების შესახებ? და ახლა, ჩვენ ფონდში, ყველამ ერთად უნდა ვეძიოთ სასწაული! ეს ულამაზესი გოგონა კი, უბედურმა შემთხვევამ რომ არ შეიწიროს, სახლში მრავალი უბრალო საყოფაცხოვრებო მოწყობილობა და ნივთია საჭირო. მათ ჩვენი დახმარება სჭირდებათ.

„მე ძალიან ავად ვარ! შეხედე ჩემს ფეხებს, დეიდა?! ასეთი დავიბადე… მაგრამ ჩემი განკურნება შესაძლებელია! უბრალოდ, ძალიან ღარიბები ვართ!“ ნიკოლოზს სასწრაფოდ ესაჭიროება გამოკვლევები თურქეთში, რის შემდეგაც საუკეთესო ექიმები მიიღებენ გადაწყვეტილებას, როგორ დააყენონ ბიჭი ფეხზე. დაეხმარეთ ნიკოლოზს, რომ ყავარჯნების გარეშე გაიაროს. დღეს ნიკოლოზი თითოეული ჩვენგანის შვილია! კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი!დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა! ნიკოლოზი, 11 წლის: „ექვსი წლის ვიყავი, როცა პირველად გავედი გარეთ […]

Read More… from ნიკოლოზი, 11 წლის: „ექვსი წლის ვიყავი, როცა პირველად გავედი გარეთ ყავარჯნებით. ძალიან მინდოდა სხვა ბავშვებთან თამაში! და უცებ, ჩემდა გულის დასაწყვეტად, ბინძურ გუბეში ჩავვარდი. მთლიანად ტალახიანმა და საშინლად ფეხნატკენმა ბავშვებს ვთხოვე, შემდეგ კი ვემუდარე, რომ ადგომაში დახმარებოდნენ!!! უნდა გენახათ, როგორ იცინოდნენ და რაღაც გაუგებარი სიხარულით მიყურებდნენ, როგორ ვეგდე უმწეოდ ტალახში. სიცილით რომ გული იჯერეს, გუბეში დამტოვეს და მშვიდად წავიდნენ! ტკივილი, რომელმაც მუხლი და ფეხი მოიცვა, აუტანელი იყო, მაგრამ რატომღაც მხოლოდ მკერდის ტკივილი დამამახსოვრდა! ალბათ, იქ არის გული“, – და ბავშვმა მკერდზე ადგილი მარცხენა ხელთან ახლოს აჩვენა! „ყველაფერი დამავიწყდა მსოფლიოში. თითქოს ვიღაცამ ბლაგვი დანა ჩამარტყა სულში! ძალიან მტკიოდა! და მხოლოდ წყენა დამრჩა! თითქოს სისასტიკის შხამით დამჭრეს! ნუთუ ყველა ბავშვი ასეთია, დეიდა?“ – გულუბრყვილოდ, მაგრამ სერიოზულად მკითხა 11 წლის ნიკოლოზმა!