„არ დაუშვათ, სრულიად რომ დავობლდეთ! მოსიყვარულე მშობლებს ვერავინ შეგვიცვლის. ჩვენი მამიკო კიბოთი მოკვდა, სამუდამოდ დაგვტოვა. ახლა კი, სიკვდილი კიბოთი ანადგურებს ჩვენს დედიკოსაც… მასაც კიბო აქვს. გთხოვთ, გადაარჩინეთ! ჩვენ სხვას არავის ვჭირდებით საქართველოში და მთელ მსოფლიოში!“ – ბავშვების ამ სასოწარკვეთილმა სიტყვებმა, მთელი ჩვენი ფონდი გააჩუმა. მეგობრებო, ჩვენ წინაშე წარმოუდგენლად რთული მისიაა: სიკვდილისგან უნდა ვიხსნათ საბრალო ქვრივი და შეუპოვარი დედა. ჩვენ ვალდებული ვართ, არ დავუშვათ, რომ ეს პატარა ანგელოზები მეორედ დაობლდნენ!

ტრაქტორისტი, რომელიც მთელ ოჯახს ინახავდა, ახლა, თავად სიცოცხლისთვის იბრძვის. აუცილებლად უნდა დავეხმაროთ ამ მშრომელ კაცს, რადგან მისი ერთადერთი იმედი ჩვენ ვართ!

თუ არ დავეხმარებით, სულ ცოტა ხანში, ლიკა საბოლოოდ დაკარგავს ცნობიერებას, მისი აღდგენა კი, რათა ლიკამ შეძლოს მისთვის ამქვეყნად ყველაზე ძვირფასი სიტყვის თქმა: „დედა!!! დედიკო!!!“ – უკვე შეუძლებელი იქნება!

მეგობრებო, თქვენ ასწავლით ლაშას სიარულს თავიდან! ლაშა ორი თვის განმავლობაში, თქვენი წყალობით, თურქულ კლინიკაშია და დღეს ამაღელვებელი ამბავი გვაქვს! 300 დღის განმავლობაში ის პირველად არ უყურებს სამყაროს ქვემოდან ზემოთ. ლაშა დგას! ეს არის ტრიუმფის 10 წუთი საყრდენთან.

დღეს, თეკლა მზეს სახეს უშვერს, ფიჭვის სურნელით გაჯერებულ ცივ ჰაერს ღრმად სუნთქავს და ფეხებით ფოთლებს აშრიალებს. ის, თითქოს, ხელახლა დაიბადა, ბავშვურად, გულწრფელად უხარია სიცოცხლე და ბედნიერებით ტკბება. ის კვლავ მყარად დგას ფეხზე, კვლავ სიარული შეუძლია. სამყარო მისთვის მთელი თავისი მშვენიერებით გადაიშალა – ეპილეფსიის საშინელი შეტევების ხელახალი განცდის შიშის გარეშე.