ინსულტის შემდეგ ტარიელი სრულიად უმწეოა. პარალიზებული ჰქონდა მარჯვენა ხელი, მერე კი ფეხი მოკვეთეს განგრენის გამო. ყოველი დღე სიცოცხლისთვის ბრძოლაა მისთვის, ოჯახისთვის კი – შიში და გაურკვევლობა, ტკივილი იმის გამო, რომ ვერაფრით ეხმარებიან.

ალუნა, ტარიელის მეუღლე (49 წლის): „მე და ჩემი მეუღლე სამ უნარშეზღუდულ შვილს ვზრდით. გოგონები შიდა ქალის წნევით დაიბადნენ და დაზიანებული აქვთ თავის ტვინი. დამოუკიდებლად ვერაფერს აკეთებენ — მე ვუვლი: ვაცმევ, ვაჭმევ, საკუთარი ხელით ვაბანავებ და კბილებს ვუხეხავ. უკვე 17 წელია, ასე გრძელდება. საკუთარი შვილისთვის რას არ გააკეთებს დედა? ადრე მეუღლე მეხმარებოდა, ახლა კი თავად სჭირდება დახმარება. მისმა გულმა შვილების გამო დარდს ვერ გაუძლო“.

ალუნა: „ბავშვებს ტვინში სისხლის მიმოქცევის გასაუმჯობესებელი წამლები სჭირდებათ, უსახსრობის გამო კი წელიწად-ნახევარია წამლებს ვერ ვყიდულობ. ვერ ვიმუშავებ, ჩემი მძიმედ დაავადებული შვილები და მეუღლე ვის დავუტოვო?

საბრალო კაცი დანგრეულ ეტლში ზის მთელი დღე. შეხედეთ, ბორბლებზე საბურავები არ არის, ტარიელი ტკივილისგან ყვირის, ყოველი ბორცვი ტანჯვას აყენებს. მეგობრებო, სპეციალიზებული ეტლი სჭირდება ამ კაცს. მაგრამ მისი ყიდვის საშუალება არ გააჩნია.

რა კოშმარია, ტარიელს უკვე ერთი წელია, მეორე სართულიდან არ შეუძლია ჩასვლა! ბოლოს, როდესაც მას სასწრაფოდ დასჭირდა საავადმყოფოში წასვლა, სახლიდან რომ გაეყვანათ, მაშველების გამოძახება მოუწიათ. წარმოგიდგენიათ?

როდესაც დედა შვილს კარგავს, მისი გულიც კვდება მასთან ერთად! მისი ცხოვრება მთავრდება და მხოლოდ ყოვლისშემძლე ლოცვა აკავებს ამქვეყნად, იმედი იმისა, რომ უფალი დაუბრუნებს მის საყვარელ შვილს და საშუალებას მისცემს, ამჯერად უკვე სამუდამოდ ჩაიკრას გულში!

მრავალი ათასწლეულის განმავლობაში, კაცობრიობამ სიტყვა ვერ მოიფიქრა, რომელიც ზუსტად აღწერდა შვილმკვდარი დედის სულიერ ტკივილს.

73 წლის უზომოდ გულკეთილმა და ღვთისნიერმა მზიამ შვილი დაკარგა, შემდეგ კი – ორი შვილიშვილიც. ნერვიულობის ფონზე კი მსხვილი ნაწლავის კიბო მზაკვრულად მიეპარა საბრალო მოხუც ქალს! უბედურება ხომ მარტო არასდროს მოდის!

ეს 73 წლის მზია ბებოა. ქალს სწორი ნაწლავის სიმსივნე აღმოაჩნდა. აი, ასე აქვს ნაწლავი გარეთ გამოტანილი.

საშინელი ტკივილებით იტანჯება მოხუცი ბებო. ყოველდღე საკუთარი ხელით იმუშავებს და იწმენდს სითხეს, რომელიც ჟონავს ამ ჭრილობიდან. საბრალო ქალს იმის ფულიც კი არ აქვს, ჭრილობის დასამუშავებელი სპეციალური ხსნარი და სტიკერები რომ იყიდოს აფთიაქში. ამიტომ ბებო იძულებულია, ერთჯერადი სტიკერები მრავალჯერ გამოიყენოს. ეს კი ინფექციის შეჭრისა და სეფსისის განვითარების დიდი რისკია.

ლიანასთვის ყოველი დღე სიცოცხლისთვის ბრძოლაა. ყოველი მოძრაობა მას ტკივილს აყენებს – ფიზიკურსაც და მორალურსაც, მაგრამ არ ნებდება. ჯოჯოხეთი მას შემდეგ დაიწყო, რაც ქალმა იგრძნო, რომ რაღაც ბურთულასავით გაუჩნდა მკერდში. გამოკვლევის შედეგებმა შოკში ჩააგდო – ექიმებმა აღმოაჩინეს, რომ მას მეოთხე სტადიის კიბო ჰქონდა…

ლიანა (59 წლის): „არაერთხელ ვიწექი საავადმყოფოში. გამუდმებით მიკეთებდნენ გადასხმებსა და ნემსებს. გარდა ამისა, სეფსისი დამემართა – სისხლის მოწამვლა, მაგრამ სასწაულებრივად გადავურჩი სიკვდილს! მართალია, ერთ-ერთი კლინიკის რეანიმაციაში მკურნალობისთვის ჯერ კიდევ დავალიანება მაქვს დარჩენილი – 700 ლარი. წარმოდგენა არ მაქვს, როგორ უნდა გადავიხადო. გარდა ამისა, მჭირდება საკონტროლო გამოკვლევების ჩატარება, მაგრამ ფული არ მაქვს. 30 წელი ვიმუშავე კინოლოგად, მაგრამ ახლა ძალა აღარ შემწევს, რომ ვიმუშაო. ჩემი ერთადერთი იმედი თქვენი ფონდია და კეთილი ადამიანების თანადგომა“.

ლიანას სხივური თერაპიის ათი კურსი აქვს ჩატარებული. თუმცა სიმსივნე იმდენად აგრესიული აღმოჩნდა, რომ თავსა და ძვლებში გავრცელდა მეტასტაზები.

ლიანას მდგომარეობა დღითი დღე მძიმდება. ყოველი წუთი მნიშვნელოვანია. ქალი ტკივილითა და სისუსტით იტანჯება…

ქალი პრაქტიკულად ვერ დგება საწოლიდან. ძლიერი თავბრუსხვევის გამო, მას დახმარების გარეშე გადაადგილება არ შეუძლია. თითქმის სამი თვეა, ლიანას მზის შუქი არ უნახავს…

ნანული საკუთარი თვალით უყურებდა თავისი 21 წლის შვილის დაკრძალვას. მას შემდეგ ჯოჯოხეთად იქცა საბრალო ქალის ცხოვრება. მუდმივი დარდისა და სტრესის გამო, ინსულტი დაემართა, რომელიც საბედისწერო აღმოჩნდა მისთვის. ის საწოლს არის მიჯაჭვული, განძრევაც კი არ შეუძლია – ენით აუწერელი საშინელებაა, რასაც მტერსაც კი არ უსურვებს ადამიანი.

9 წლის ნიკოლოზი ასე, საკუთარი ხელით აჭმევს საჭმელს ლოგინად ჩავარდნილ ბებოს. საბრალო ბავშვს თავადაც შია, სცივა, მაგრამ პურის უკანასკნელ ლუკმასაც კი ვერ იმეტებს საკუთარი თავისთვის და ბებოს აჭმევს.

წლების წინ საბრალო ქალს ინსულტი დაემართა – დიდი რაოდენობით სისხლი ჩაექცა თავის ტვინში. მთლიანად პარალიზებული ჰქონდა მარცხენა მხარე. 4 წელი ლოგინს იყო მიჯაჭვული, მეტყველებაც უჭირდა. ქალს პამპერსის საყიდელი ფულიც კი არ ჰქონდა. ამ გაუსაძლისმა გაჭირვებამ თითქოს ძალა შეჰმატა ნანული ბებოს და ცოტა ხანში შეძლო ლოგინიდან წამოდგომა. თუმცა დამოუკიდებლად გადაადგილებას მაინც ვერ ახერხებდა. სწორედ იმ დროს, როდესაც საბრალო ქალს იმედის ნაპერწკალი გაუჩნდა, რომ თანდათანობით ისევ შეძლებდა სიარულს, ბოროტად გადაიხარხარა მუხთალმა ცხოვრებამ და ახალი მზაკვრული „გეგმა“ შეადგინა, რათა კიდევ უფრო მეტად გაემწარებინა, ისედაც გამწარებული ქალი.

საბრალო, საბრალო კაცი! დავითი 46 წლისაა, მაგრამ ჩვილივით არის. ის ვერ ლაპარაკობს, ვერ დადის, მხოლოდ იატაკზე ხოხავს და მიათრევს ურჩ ფეხებს. ძლიერი ტკივილის გამო ის მუდმივად ყვირის. საშინელი ეპილეფსიური შეტევები დღეში რამდენჯერმე ემართება, დაზიანებული აქვს თავის ტვინი. ვერც მამას ცნობს, ვერც დედას.

კაცს ინსულტი დაემართა. ის აბსოლუტურად უმწეოა. მისი ხელები და ფეხები კი მისი მშობლები გახდნენ.

ავთანდილი (69 წლის): „მე და ჩემი მეუღლე ახალგაზრდები რომ ვიყავით, ხელით ვატარებდით ჩვენს შვილს. ახლა კი თავადაც გვიჭირს სიარული, სიმძიმეების აწევა აღარ შეგვიძლია. რამე თუ დაგვემართა, ვინ უპატრონებს?“

გულმოკლული მამა ავთანდილი 69 წლისაა და ბადურის დაზიანების გამო მარჯვენა თვალით ვერაფერს ხედავს. მარცხენა თვალზე კი კატარაქტა აქვს. მისი მდგომარეობა დღითი დღე უარესდება. მაგრამ თვალის წვეთებსაც კი ვერ ყიდულობს.

დავითს მუდმივად ესაჭიროება მედიკამენტები, რომლის გარეშეც ვერ იცოცხლებს. მაგრამ შეჭირვებული დედ-მამა მხოლოდ პენსიით ცხოვრობს და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი წამლების საყიდელი ფული არ გააჩნიათ.

ავთანდილი: „გვჭირდება ნებისმიერი სახის დახმარება, მადლობელი ვიქნებით ყველასი, ვინც ჩვენს გასაჭირს გულთან ახლოს მიიტანს“.

38 წლის ნიკო მთელი თავისი ცხოვრება მუხლჩაუხრელად მუშაობდა. ხელოსანი კაცი პატიოსანი შრომით გამომუშავებულ ფულს მთლიანად ახმარდა თავის შვილებს და ავადმყოფ მოხუც მამას, რომელიც მეორე ჯგუფის შშმ პირია. ერთ ავბედით დღეს კი ნიკოს ცხოვრება თავდაყირა დადგა. საბრალო კაცს გადაადგილების უნარი ნელ-ნელა უქვეითდებოდა, სუნთქვა უძნელდებოდა და ორი ნაბიჯის გადადგმისას გული „ამოვარდნას“ ჰქონდა. გონებადაკარგული კაცი უცხო ადამიანებმა რამდენჯერ მოასულიერეს და სიკვდილს გამოსტაცეს.

ერთ დროს ენერგიული და მშრომელი კაცი დღეს ამ ტახტიდანაც კი ვერ დგება დამოუკიდებლად. ნიკოს გული ორჯერ უფრო დიდი ზომისაა, ვიდრე უნდა იყოს. ალბათ, ხვდებით, ეს სამწუხაროდ რასაც ნიშნავს, ჩვენო ძვირფასო მკითხველო. ფაქტობრივად, „ნაღმია“ საბრალო მამის ორგანიზმში. ვეღარც სუნთქავს. უჰაერობისგან იხრჩობა. უფულობის გამო კი ჟანგბადის აპარატს ვერ ყიდულობს და მისი დაქირავებაც არ შეუძლია ოჯახს.

ნიკოლოზი (38 წლის): „ხელოსნად ვმუშაობდი. ახლა კი საერთოდ ვერაფერს ვაკეთებ. გულის მწვავე უკმარისობის გამო მჭირდება გულის გადანერგვა, რაც დიდ თანხებთან არის დაკავშირებული. კეთილო ადამიანებო, თქვენი იმედი მაქვს. იქნებ, წამლებით მაინც დამეხმაროთ“.