„კეთილო ადამიანებო, მე დაუცველი პატარების დედა ვარ, ერთი მათგანი ახლახან დაიბადა. ეპილეფსია ნელი და მტანჯველი სიკდვილით მკლავს! მაგრამ, მე არ მაქვს სიკვდილის უფლება! არავინ მყავს, ბავშვები რომ დავუტოვო! ჩემი მეუღლე კარგი ადამიანია, მაგრამ კაცი დედას ვერასოდეს შეუცვლის ბავშვებს…“

ამქვეყნად ყველაზე ბოროტი ადამიანიც კი, ასეთ ცხოვრებას არ იმსახურებს.

ოჰ, როგორ მინდა სიცოცხლე! ღმერთო, ჩემს შვილებს უმამოდ ნუ დატოვებ!

ის ოცნებობდა ოჯახსა და სცენაზე, სანაცვლოდ კი ბოსელში ცხოვრება და შიმშილი მიიღო. როგორ იქცა 17 წლის მოზარდი, მივიწყებულ ხეიბრად, რომელსაც ეშინია, დაავადებაზე ადრე ჩამონგრეულმა სახურავმა არ მოკლას?

სასწრაფოდ! ახალგაზრდა ქართველი ბიჭი, ოთიკო საბიაშვილი, ამ საშინელი ჯოჯოხეთიდან უნდა ვიხსნათ. ახლა, უდედოდ გაზრდილი ბიჭი თითოეულ თქვენგანში საკუთარ დედას ხედავს, ქართველო დედებო! დრო არ იცდის, „განაჩენი“ კი, დამოკიდებულია მხოლოდ თქვენზე.

44 წლის მარტოხელა კაცის, ალიკას ცხოვრება მაწანწალა ძაღლის ცხოვრებას არაფრით სჯობს! ამასთანავე, ის კარგი ადამიანია: კეთილი და გულისხმიერი! ყველა სხვა უბედურებასთან ერთად, მის მუცელში, უზარმაზარი წარმონაქმნი იზრდება! იქნებ, კიბოა? მისი ზომა ხომ, დღითიდღე იმატებს!