ანასტასია მუდამ გაუნძრევლად წევს, ნიკოლოზი კი, სულ ეტლში ზის. ტყუპებიდან ერთს ჰიდროცეფალია აქვს, მეორეს კი – ცერებრალური დამბლა. მათ დედას, ესენიას, ორი საშინელი დიაგნოზი ერთად დაატყდა თავს. ის ჯერ მიწაზე დაანარცხეს, მერე კი, თითქოს კლდის უზარმაზარი ნატეხი ჩაესო გულში. სუნთქვა შეეკრა და მას შემდეგ, ამოსუნთქვას, ამ გულის ტკივილისგან ცოტა ხნით მაინც განთავისუფლებას ცდილობს.

ანასტასია მუდამ გაუნძრევლად წევს, ნიკოლოზი კი, სულ ეტლში ზის. ტყუპებიდან ერთს ჰიდროცეფალია აქვს, მეორეს კი – ცერებრალური დამბლა. მათ დედას, ესენიას, ორი საშინელი დიაგნოზი ერთად დაატყდა თავს. ის ჯერ მიწაზე დაანარცხეს, მერე კი, თითქოს კლდის უზარმაზარი ნატეხი ჩაესო გულში. სუნთქვა შეეკრა და მას შემდეგ, ამოსუნთქვას, ამ გულის ტკივილისგან ცოტა ხნით მაინც განთავისუფლებას ცდილობს.

დედიკო ჩვენს დასახვედრად გამოვიდა, პატარა ზალიკო კი, ტახტზე წევს და ტკივილისგან ტირის. „უ-უ-უ“ – ყვირის ის საწყალი ხმით. „ხელში აყვანას მთხოვს“ – გვიხსნის დედა. „უ-უ-უ“ – აგრძელებს წუწუნს პატარა. „ხო, ეს დეიდა შენთან მოვიდა, რომ გნახოს, როგორი ლამაზი ბიჭი გვყავხარ“. – „უ-უ-უ!“ – ხმამაღლა პასუხობს ზალიკო და ეხუტება დედას. „რა თქმა უნდა“, – ეთანხმება დედა.

“ნუ გეშინია, დედიკო, ყველაფერი კარგად იქნება“. – „ნუ გეშინია შვილო…“ – ამშვიდებს თავის პატარა გოგონას დარდით დაქანცული დედა. რვა წლის ხათუნას, ჯერ არ გადაუდგამს თავის პირველი ნაბიჯი, და არც პირველი სიტყვებით გაუხარებია მშობლების გული. რამდენი გამოუთქმელი გრძნობა დაგროვდა მის გულში, რამდენი გადაუდგმელი ნაბიჯი, შეუძენელი მეგობარი, არგადამხდარი თავგადასავალი და უამრავი სხვა რამ, რაც მის ცხოვრებას მეტ ხალისს შესძენდა. დედის გული კი, მეტს ვეღარ უძლებს. ხათოს ისტორიის ათვლა, ოპერაციიდან უნდა დაიწყოს, ყველაფერი მანამდელი კი, მხოლოდ ცუდ სიზმრად დარჩება.

სანდრო 13 წლისაა, მაგრამ არაფრის ეშინია: არც ქუჩის ავი ძაღლების, არც მანქანების, გიჟური სისწრაფით რომ დაჰქრიან ტრასაზე. სანდრო ჭიშკრის იქით მარტო რომ გავიდეს, ღიმილით წავა პირდაპირ სიკვდილთან შესახვედრად. ამიტომაც, გიორგი აქცევს ყურადღებას.

სანდრო 13 წლისაა, მაგრამ არაფრის ეშინია: არც ქუჩის ავი ძაღლების, არც მანქანების, გიჟური სისწრაფით რომ დაჰქრიან ტრასაზე. სანდრო ჭიშკრის იქით მარტო რომ გავიდეს, ღიმილით წავა პირდაპირ სიკვდილთან შესახვედრად. ამიტომაც, გიორგი აქცევს ყურადღებას.