“გული მტკივა, როდესაც დედიკო ტირის… შეიძლება, მე თვითონ მოგიყვეთ ყველაფერი? ჩემი უფროსი ძმა, ნიკო (12 წლის) ძალიან მიყვარს – ის ძალიან კეთილია; ერთი თვალით ვერაფერს ხედავს და შესაძლოა, საერთოდ დაბრმავდეს. მე კი ამის ყველაზე მეტად მეშინია…

«საშინელებათა წელიწადია… მაგრამ მე პატარა სოსოს სიცოცხლე გადავარჩინე, ახლა კი სრულიად უძლური ვარ… შეხედეთ, მის თვალებში საქართველოს სიყვარული იკითხება! აი, გაბრიელიც (3 წლის) თავის 75 წლის ბებია-ბაბუას ეხმარება…

ახლობელი ადამიანებიდან, მათ მხოლოდ დედა დარჩათ, შიმშილი, სიცივე და გაჭირვება კი, მათი მუდმივი თანამგზავრები გახდნენ…

ეს არის პატარა, ხუთი წლის სალომეს სიტყვები, რომლის ყველაზე დიდი ოცნებაა, თავისი უფროსი დაიკო, მარიამი, გამოჯანმრთელებული რომ ნახოს! მარის აქვს ეპილეფსია და ცერებრალური დამბლა, 8 წლის ასაკში, მას ჯერ კიდევ პამპერსი სჭირდება…

რას ნიშნავს თქვენთვის ნამდვილად დიდი ოჯახი? 4 – 5 ადამიანი? იქნებ 6? ალბათ გაგიკვირდებათ, რომ გიამბოთ 8-სულიანი ოჯახის შესახებ, რომელიც ცხოვრობს დანგრევის პირას მისული შენობის მხოლოდ ერთ ოთახში?

ამ ინტერვიუში, გიამბობთ შამოვების ოჯახზე. მათ, ტირილის უამრავი მიზეზი აქვთ, მაგრამ! ისინი, ჯიუტად ცდილობენ, ბოლომდე მიჰყვნენ ნეტარების მომგვრელ, ბიბლიურ ჭეშმარიტებას, – „შევინარჩუნე რწმენა“ (2 ტიმოთე 4:7) ამ ინტერვიუს წაკითხვის შემდეგ, ამაში თავადაც დარწმუნდებით.