სიკვდილისა და სიცოცხლის ზღვარზე…

მეგობრებო, გვაპატიეთ, მაგრამ ასე, შეიძლება გამოიყურებოდეს მხოლოდ სურათი სახელწოდებით „სიკვდილის სუნთქვა ახლოსაა…“ ჩვიდმეტი წლის ეპილეფსიით დაავადებული ციცი ყოველ ღამით ღმერთს ევედრება, რომ ცოცხალმა გაიღვიძოს და თუნდაც, ერთი დღე იცოცხლოს კიდევ. რადგან ყველაფერი შეიძლება მოხდეს: ჭერი ჩამოინგრეს ან დედამ მძიმე შეტევის დროს მისი მოსულიერება ვერ მოახერხოს!

ამ საბრალო ბავშვებს ჩახედეთ თვალებში და მათი ტკივილი გულთან ახლოს მიიტანეთ! მეგობრებო, გაიცანით, ჩვენი ბენეფიციარები ხაშურის რაიონის სოფელ გომიდან – პაპუაშვილების შეჭირვებული ოჯახი. წარმოგიდგენიათ, რომ ოჯახს, სადაც ორი ბავშვი იზრდება, საერთოდ არაფერი გააჩნია? არც საწოლები, არც მაცივარი, არც სარეცხი მანქანა, არც გაზქურა, არც ტელევიზორი. ამ სახლში კი, სადაც ისინი ცხოვრობენ, ქირის გადახდა უწევთ. ამ სახლში სახურავიდან წყალი ჩამოდის, ოთახებში ისევე წვიმს, როგორც გარეთ. ოჯახი ქირას იხდის – 300 ლარს, რაც სოციალური შემწეობის თანხის თითქმის ნახევარს შეადგენს. ჩვენ, ფონდში გვჯერა, რომ გოგონები გაიზრდებიან და ღირსეულ ვაჟკაცებს აჩუქებენ ჩვენს საყვარელ სამშობლოს, საქართველოს. რაც მთავარია, ისინი თქვენს სიკეთეს არასდროს დაივიწყებენ! დარწმუნებული ვართ, რომ ეს საბრალო ოჯახი ძალიან მალე მიიღებს დახმარებას! ამჟამად, ეს მათთვის ძალიან მნიშვნელოვანია! ბავშვები ელიან თქვენს მხარდაჭერას!

შეჭირვებულთა, სნეულთა და უბედურთა დახმარებით, შენ მათ კი არ უწვდი დახმარების ხელს, არამედ ძეს ღვთისას!

„რადგან მშიოდა და მომეცით საჭმელი; მწყუროდა და მასვით; უცხო ვიყავი და შემიწყნარეთ; შიშველი ვიყავი და შემმოსეთ; სნეული ვიყავი და მომხედეთ; საპყრობილეში ვიყავი და მინახულეთ… ჭეშმარიგად გეუბნებით თქვენ: რითაც შეეწიეთ ერთს ამ ჩემს მცირე ძმათაგანს, იმით მე შემეწიეთ.“ (მათეს სახარება 25:35-36, 40)

საკმარისია, თუნდაც წამიერად შეხედოთ ბავშვის თვალებს და ჟრუანტელი დაგივლით ტანში. ეს ის გამოხედვაა, რომელიც ძარღვებში სისხლს გაგიყინავთ. ბავშვმა ორი დღის წინ ჭამა საჭმელი ბოლოს. დღეს კი მხოლოდ ერთი ნატეხი პური აქვს ნაჭამი. რძის მაგივრად კი წყალი დალია. ღმერთო, ეს ხომ საშინელებაზე უარესია! სიცივისა და შიმშილისგან დაუძლურებულ ბავშვს ტირილის ძალაც კი აღარ შესწევს.

ღონემიხდილ ბავშვს ფეხზე დგომის ძალაც კი აღარ აქვს და აი, ასე საწყლად ჩამოადო თავი დედიკოს მხარზე და სიმწრის ცრემლებიც დედიკოს გახუნებული ჯემპრით შეიმშრალა. დედის თვალებში კი, შეხედეთ, რამხელა ტკივილია. ამას სულის ტკივილი ჰქვია…

ეს 28 წლის მედეაა. უკვე ორი შვილის დედაა ეს ახალგაზრდა გოგო. უფალმა კი მას ზეციდან მესამე ანგელოზიც გამოუგზავნა. ბავშვი ხომ ღვთის ყველაზე დიდი საჩუქარია.