სალომე და ლუკა რბილ საწოლებზე დაიძინებენ და ახალ დიდ კარადაში შეინახავენ ტანსაცმელს. ონკანიდან ცხელი წყალიც ექნებათ ბავშვებს. ახალ ქურაზე მოამზადებენ საჭმელს და მაცივარში შეინახავენ საკვებს, მაგიდის ნაცვლად. გარდა ამისა, ბავშვებს შესაძლებლობა ექნებათ, ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თამაშს დიდი პლაზმური ტელევიზორის ეკრანზე უყურონ!

ბავშვებმა პურითა და წყლით რამდენ ხანს უნდა იარსებონ? ორი წლის ილიასა და ხუთი წლის გიოს დედა ამ საზარელ კითხვას უსვამს საკუთარ თავს. მეგობრებო, ჩვენი ბენეფიციარები ლაგოდეხის რაიონის სოფელ ბაისუბნიდან უკიდურეს გაჭირვებაში ცხოვრობენ, შეიძლება ითქვას, გადარჩენისთვის იბრძვიან. აზა ორ მცირეწლოვან ვაჟს მარტო ზრდის. მამისგან ბავშვები არც მატერიალურ დახმარებას იღებენ და არც სულიერ სითბოს. სოციალური შემწეობა კი საკვების საყიდლად არ ჰყოფნით, ამიტომ მაღაზიიდან პროდუქტების ვალად აღება უწევთ. უკვე 800 ლარი დაგროვდა, რომლის გადახდასაც ვერ ახერხებენ.

აზა, დედა (29 წლის): „გიოს თიაქარი აქვს. ბავშვს მუცლის ქვედა ნაწილში ძლიერი ტკივილი ხშირად აწუხებს, ტირის, მე კი ვერ ვამშვიდებ. ყველაზე ცუდი ის არის, რომ ფული არ მაქვს, ჩემი შვილი ექიმთან წავიყვანო ან წამალი ვუყიდო. არ ვიცი, რა გავაკეთო“.

აზა: „გიო ჩემი მთავარი დამხმარეა, იმის გაფიქრებაც კი მტკივნეულია, რომ ნებისმიერ მომენტში შეიძლება რამე დაემართოს. გთხოვთ, დამეხმარეთ, რომ გამოკვლევები ჩავუტარო“.

უბრალოდ წარმოიდგინეთ, დედა-შვილი რა კოშმარში ცხოვრობენ ახლა. თქვენი დახმარებით, ის შეიძლება მალე დასრულდეს! კეთილ საქმეს ნუ გადადებთ, გიოს ახლავე დაეხმარეთ!

ეს 4 წლის დუდაა. აი, ამ ფრინველებთან ერთად ცხოვრობს ბავშვი სოფელ ვანთასთან გაშენებული ფერმერული მეურნეობის ტერიტორიაზე, ტრიალ მინდორზე, რომლის გარშემოც ტყეა. დიახ, არ მოგესმათ, ბავშვი სწორედ ისეთ ტერიტორიაზე ცხოვრობს, რომელიც ფაქტობრივად, მოწყვეტილია გარესამყაროს, ადამიანების ნაცვლად კი, მხოლოდ ფერმის ფრინველები არიან. უფრო საშინელება კი ის არის, რომ საბრალო ბიჭუნას სიცოცხლეს აქ საფრთხე ემუქრება, რადგან შესაძლოა, გარეული ცხოველები გამოჩნდნენ ტყიდან… დანარჩენს, ალბათ, თავადაც ხვდებით… ამ მიყრუებულ და საშინელ ტერიტორიაზე, ბიჭუნა, მეორე ჯგუფის უნარშეზღუდულ დედასთან ერთად ცხოვრობს. 39 წლის ნინო მარტოხელაა. ის მხოლოდ 16 წლის იყო, საშინელ ავარიაში რომ მოყვა და მას შემდეგ, ქალი ხეიბრად იქცა. ყავარჯნის გარეშე გადაადგილება არ შეუძლია. ფეხებიც დეფორმირებული აქვს და ყავარჯნითაც კი უჭირს ნაბიჯის გადადგმა. ჯანმრთელობის ასეთი რთული მდგომარეობის მქონე ქალი, ბავშვის ერთადერთი პატრონია.

რა უარესია: მომაკვდინებელი კიბო თუ მთლიანად დამწვარი სახლი? დიდი ოჯახი ორი პატარა ბავშვით (ერთი თვისაა, მეორე კი – ორი წლის) დახმარებას ითხოვს! მაგრამ მათი დამხმარე არავინაა… ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ გამოყოფილი 6 ათასი ლარი – მათი უზარმაზარი მწუხარების დაცინვაა… მათი ერთადერთი იმედი ჩვენ ვართ

ანა-მარიას სცივა და ტირის. წარმოგიდგენიათ, დედა როგორ გრძნობს თავს, როდესაც ხედავს, როგორ შიმშილობენ და იყინებიან მისი შვილები ყოველდღე! ამ დანგრეულ სახლში, ფაქტობრივად, შეუძლებელია გათბობა: შუშების ნაცვლად, ცელოფანია გაკრული ფანჯრებზე. იმ დროს, როდესაც გორის რაიონში უკვე რამდენიმე დღეა, ქარბუქია. მეგობრებო, შეგახსენებთ, რომ ჩერნოვეცკის ფონდი აგრძელებს შეჭირვებულთათვის ნივთების შეგროვებას. თქვენ შეგიძლიათ, გაუზიაროთ სითბო მათ, ვისაც ეს ნამდვილად სჭირდება, უფალი დაგაჯილდოებთ სიკეთისთვის!ჩვენი ახალი ბენეფიციარები: ერთი წლის ანა-მარია, 7 წლის ბარბარე, 12 წლის გიო და 15 წლის მარიამი თქვენგან ელიან დახმარებას. თბილი ტანსაცმლის გარეშე ხვდებიან ამ ზამთარს. ვიზრუნოთ ამ არაჩვეულებრივ ბავშვებზე!

სიცივისგან გაყინულმა ობოლმა ბავშვებმა ეს ნესტიანი შეშა ნახეს და სახლში მიაქვთ, რომ ღუმელი დაანთონ. სანამ მამა ცოცხალი იყო, მას მიჰქონდა სახლში შეშა და დილით, სკოლაში წასვლის წინ, ბავშვებს თბილ ღუმელს ახვედრებდა. საყვარელი მამიკოს დაღუპვის შემდეგ კი ყველაფერი შეიცვალა გულიშვილების ოჯახში. ლაღი ბავშვობა თითქოს ერთ წამში გაქრა და ახლა ეს პატარა ანგელოზებიც მძიმე ცხოვრების ფერხულში ჩაებნენ. კეთილო ადამიანებო, ალბათ, თავად დარწმუნდით, რომ ეს კეთილშობილი ბავშვები ნამდვილად შეასრულებენ თავიანთ სიტყვას და როდესაც გაიზრდებიან, გვერდში დაუდგებიან შეჭირვებულ ადამიანებს, მაგრამ ახლა ამ პატარა ანგელოზებს თავად სჭირდებათ ჩვენი დახმარება. ბავშვები დანგრეულ სახლში ცხოვრობენ და ნატრობენ, რომ გაზის გამათბობელი ჰქონდეთ. ობოლ ბავშვებს დამტვრეულ საწოლზე სძინავთ და ლოგინში გადაბრუნებაც კი არ შეუძლიათ, რათა საწოლი საბოლოოდ არ ჩაიმტვრეს. უმამოდ დარჩენილ ბავშვებს ფეხსაცმელში წყალი შესდით და გემრიელი ვახშმის ნაცვლად, ჩაის სვამენ და ხმელი პურის ნატეხს ატანენ. ზამთრის ყინვიან ქარს კი ოთახშიც ვერ „ემალებიან“, რადგან გატეხილი ფანჯრები და ძველი ხის კარი, რომელიც ნორმალურად არც იხურება, ყინვასა და ქარს ბავშვების ოთახში „ეპატიჟება“. თითქოს მთელმა სამყარომ პირი შეკრა ობლების წინააღმდეგ. ვინ იცის, ალბათ, ბავშვების საბრალო მამა საფლავში ბრუნავს, მისი შვილები ასეთ გასაჭირში რომ არიან. მაგრამ, არა! ჩვენ ეს არ უნდა დავუშვათ! უმამოდ დარჩენილი პატარა ანგელოზების ერთადერთი იმედი მხოლოდ თქვენ ხართ, კეთილო ადამიანებო!