თუ სიკვდილი გვიწერია – სამივე მოვკვდებით
– ამბობს ბავშვების დედა, ია.
„დედა ბორბლებზე დადის და ძალიან სტკივა, მაგრამ მე მას წამლებს ვაძლევ!“ – პატარა, ლამაზი ქეთი ზღურბლიდანვე ისეთი სიამაყითა და ბავშვური გულუბრყვილობით შემოგვძახის, რომლისგანაც უფროსებს მაშინვე ცრემლი ადგებათ თვალებზე. ის „მზიანი ბავშვია“ – როგორც ახლა დაუნის სინდრომის მქონე ბავშვებს ეძახიან… „დედა, დე, სტუმრები გვყავს!“ – ეს მშვენიერი გოგონა, რომელიც მართლაც მზეს ჰგავს, მხიარული ყიჟინით შერბის ოთახში და დამხმარე ეტლში მჯდომ ქალს მუხლებზე ახტება…